Şimdi farkettim. Kitabı dört sene önce okumuşum. Sonlarına doğru, bir bölümün başında ağlamışlığım var. Hormonlardan da olsa gerek, ilk defa bir kitabı okurken ağladım. Sağolsun yazar, okuyucu ile öyle güzel bir bağ kurabiliyor. Filmi çıkmış geçenlerde. İzlemek istedim ama, ilk beş dakikasında kapattım. Kitabı okumayanlar için film de güzeldir belki, ama okuyanlar için hep bir edebi dil beklentisi olacak endişesindeyim. Bir de, hayalimizdeki Gazâ, başka bir kişinin seçtiği kişi olunca, garip hissediyor insan.
İyi okumalar.
·
2 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.