Rasim Özdenören’in okuduğum ilk kitabıdır. Kitap 1984 yılında Türkiye Yazarlar Birliği tarafından yılın hikayesi ödülünü almış
Hep bir yarım kalmışlık, içimizdeki her şey gibi. Bu kitabında kısa kısa toplam on adet hikaye var. Genel olarak bütün hikayeler güzeldi ama çok etkilendiğim hikayelerde oldu mesala, “ O Zaman” adlı hikayesi en beğendiğim hikayesiydi.
Rasim Özdenören'in garip bir tarzı var sanki oltayla balık tutuyormuş gibi atıyor kelimeleri oltaya takarak balık misali okuyucunun kelimelere takılıp kelimelerin arkasını takip etmesini ve kelimeleri tamamlamasını istiyor. Yazdığı öykülerde okuyucuya bir alan bırakıyor ve bu alanda okuyucunun öyküyü tartmasını anlamasını kendince öykülemesini istiyor sanki.. Öykülerinde esrarengiz havası bilinmezliğe sürüklüyor. Ayrıca öykülerinde kullandığı betimlemeleri bir başka farkı yazarın, okurken betimlemeleri okuyucuyu sıkmadan çok renkli şekilde uzatıyor. Bu güzel bir özellik..
Bu kitabında birde genel olarak yaşanan duygunun hüzün olduğunu hüzün temalı bir kitap olduğunu düşünüyorum.
Kitabın dikkatli, düşünerek ve betimlemeleri anlamlandırarak okunması gerektiğini düşünüyorum.
Özdenören okuyun, okutturun.
Keyifli okumalar :)
··
325 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.