Bülbülü öldürmek barındırdığı özellikler itibariyle daha önce okumamış olduğum bir üslup tadı verdi bana. Sıradan yaşantıların ustaca betimlenmesiyle beraber anlatıcının çocuksuluğunu kaybetmeden durumları okuyuca aktarılabilmiş olması da gerçekten takdir edilesi. Öte yandan ben kitabın temelde vermek istediği mesaj için çok dolambaçlı bir yol çizdiğini düşünmekteyim bize vermek istediği aile ve toplumsal mesajları çok kısa bir bölüme sığdırmışken; gündelik yaşantıların ayrıntıları ise hayli detaylı ve uzun anlatılmış. Evet kitabın sonunda taşların yerine oturması için gerekli karakter analizleri ve betimlemeler muhakkak gereklidir ancak yine de bizim ders çıkaracağımız, heyecanlanacağımız ve üzerine düşüneceğimiz kısımların diğer bölümlere nazaran kısa tutulduğu kanısındayım. Belki o güzel kısımlara doyamamış olduğumdan ve daha fazla ayrıntı öğrenmek istediğimden böyle bir eleştiride bulundum ancak naçizane fikrim bu yönde. Son olarak bir de Atticus’un bilgeliğinden bahsetmek istiyorum. Hepimize muhteşem bir insan profili çiziyor bana kalırsa. “Sokakta yapmayacağı şeyi evde de yapmaz” diye bahsedilen Atticus adeta erdemli ve adaletli insanın kitaptaki temsilcisiydi. Genel olarak bakıldığında her ne kadar beklentilerimden farklı bir sonuç elde etsem de Bülbülü Öldürmek pek çok yönden okunması ve kütüphanelerde yer etmesi gereken bir roman.
·
11 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.