Sadık Hidayet karamsar ruh halinin egemen olduğu roman ve öykülerinden sonra farklı bir kimlikle çıktı karşıma Hacı Aga'da. Bir hiciv romanı ile. Kitabın ilk üçte birlik diliminde gerçekten sıkıldım, gereksiz diyaloglar, hiç sevmediğim tiplemeler sonucu sıkılacağım bir roman okuyacağım diye düşündüm. Ancak bu kısacık romanın seyri bir anda değişti ve beğenimi kazanmayı başardı.
Korkusuzca yazmış Sadık Hidayet, hak verdiğim, yerinde ve oldukça iyi tespitleri var millet, yöneten, yönetilen, toplumsal düzen ve daha pek çok konu üzerine. Hacı Aga öyle bir karakter ki herkesin çevresinde hemen düşünüp bulacağı, yakıştıracağı, evet gerçekten de böyle diyeceği özelliklere sahip. Çok var Hacı Agalar ne yazık ki çok. Tek emeli güç, şan, şöhret olan, dilinden dini düşürmeyen ancak iş eyleme geldiğinde hiç de uygun davranışlar sergilemeyen, hak hukuktan bahsedip kendisinde bu kavramların izine rastlanmayan, paraya aşık, her şeyi parayla satın alabileceğini -ibadetleri bile- düşünen, yenilikten, ilimden uzak duran kısaca ve tam anlamıyla yobaz mı yobaz bir insan Hacı Aga. Halkı düşünmekten alıkoyarak, cahilleştirerek, baskılayarak, onları kendilerine muhtaç bırakarak iyi bir insan, siyasetçi olabileceğini düşünüyor.
Roman aynı zamanda o dönem İran toplumunu, siyasi yapısını, politikacılarını gözler önüne seriyor. Sadık Hidayet'in dönemin çirkin yüzlerini her yönüyle açığa çıkarması, dile getirmesi büyük başarı hiç kuşkusuz. Sadık Hidayet bize bildiğimiz bazı gerçekleri yeniden hatırlattı, onun yorumuyla, gözlemleriyle aramızda bulunan Hacı Agaları bir kez daha görmüş olduk.
·
38 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.