Bu kitap salt bir nazire, yahut karşı ütopya değildir!
Kitap ile ilgili farkına varılan ilk gerçek bu olsa da, sayfalar ilerledikçe kitabın aslında bir kötülük problemi çözümü görevini gördüğünü farkediyor kişi. Karakterler; insan ruhunun iyiliği üzerine sürülen çeşitli tezleri temsil eder biçimde ,saf iyi, saf kötü, kotüleşmis, iyiliğe meyyal, kişilik özelliklerini barındıran çocuklardan oluşuyor ve biz bu çocuklar bünyesinde kötülük probleminin cevabını arıyor, iyi ile kötünün daimi mücadelesini seyrediyoruz. Genel olarak Golding bir görüş belirtmekten kaçınsa da romanın sonu ile birlikte onun cevabını almış oluyoruz. Bu sonda belirttiği gizli yargı ve kitabın bütünü ele alındığında Golding'in Schopenhauer fikrine yakın olduğu izlenimine kapıldım ben. Siz de okuyun ve theodize üzerine cevaplarınızla birlikte romanın sonunu zihninizde sil baştan kurgulayın!
·
1 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.