"İnsanoğlunun ilk yaratılışıyla başlayan aşk, sonsuzdur. İnsanın bedeni çürüyüp yok olsa bile aşk, her zaman ebedi kalacaktır." "Aşk, dünyada aklınıza gelebilecek her fedakârlığı yaptırabilen bir duygudur." "Yaşamak için birçok sebep vardır, yaşamımızı sonlandırmak için hiçbir sebep yoktur..." "İnsanların kaderini yaşadıkları coğrafya belirliyordu." "Zihin ve yürek aynı anda çalışır daima, duygusuz düşünemez ve düşünmeden duygulanamaz insan!" "Umudun tamamen bittiği yerde bile muhakkak bir kırıntısı kalır. Bazen hayattan hiçbir beklentiniz olmadığında, tamamen tükenmiş durumdayken sizin hiçbir çabanız olmamasına rağmen; öyle bir gelişme olur ki her şey eskisi gibi normale döner, hatta eskisinden de daha iyi hale gelir." Yazarımızın eserini okuyup bitirdim. Baran $ Berfin ile farklı bir hayat daha tanıdım. Doğudaki örf, adet ve gelenekler yöresine göre farklı farklı. Oralarda yaşam çok farklı, gençler kendi kararlarını veremiyor çoğunlukla, büyükleri ne derse o olur. Bu arada Berfin'in Baran'a söylediği sözlere o kadar çok kızdım ki hele sayfa 72 de anlamadan, dinlemeden, önyargı ile yaklaşıp sarf ettiği sözler kabul edilecek tarzda değildi. Baran'ı sevdiği halde o tutumla yaklaşmasından dolayı ne yapmak istediğini anlayamadım... Oysa Baran ona zarar gelmesin diye yerini yurdunu terk edip büyük fedakârlık göstermişti. Eserde kişiler çok çabuk ve düşünmeden karar alıyorlar. Olaylar çok hızlı bir şekilde gelişti. Yanlış anlaşılmalar, gençlerin haberi olmadan verilen sözler... Sayfa 109 da Berfin'in evinde olanlara üzüldüm. Şahsen onun yerinde olmayı istemezdim. Her şey düzene girdi derken Baran'ın Berfin'i dışarıya çağırdığı gece sokak lambasının altında yaşanan güzel duyguların ardından olanlar yüreğimi dağladı ve belki Baran rüya görüyordur dedim kendime ama yaşananların gerçek olduğunu okuyunca kahroldum... Yazarımızın eline yüreğine sağlık diyorum ve okurları bol olur inşallah.
Not: Görseldeki notlara da bir göz atarsaniz sevinirim
#menduhbeyazit #sonışık
13 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.