Yazar:
Menduh Bayezit
Yorumlar ve İncelemeler
Yazarın ikinci kitabıyla sizlerle olsam da ilk kitabı kadar beni mest etmediğini de söylemem lazım
Coğrafya kaderimizi belirler sözünü bu kitapta sonuna kadar okudum ve anlamaya çalıştım diyelim
Yazar Van da geçen bir aşkı anlatıyor ki bazı şeyler o coğrafya da yaşamadığım için bana abartı gibi gelse de başta da dediğim gibi orada yaşamadığım için belki de bana öyle geldi .
Kitapta beni en çok etkileyen olay ise o kadar zorluğu yaşamış Baran ve Berfin in bu dünya da kavuşamamış olmasıydı
Belki de ahirette mutluluğu yakalamışlardır.
Kitapta hatalı yazımlar olsa da dili akıcı okunamayacak bir kitap değil sayfa sayısının az olması da kitabın başına oturunca işiniz yoksa çabuk bitirebileceğiniz bir kitaptı
Son ışık, yaşam mıydı yoksa...?İlişkiler
Baran askerden henüz gelmişti ki kendi evinin bildiği kapıyı çalınca karşısına çıkan Berfin'e bakakaldı. Büyük sevinçle döndüğü evi olduğu yerdeydi ama içindekiler değildi. Ama bunun şaşkınlığını yaşamaya olanak kalmadan başka bir duygunun tutsağı olmuştu: Aşk. Bazen kör olası, bazen de hiç bitmeyesi o duygu. Yazarın da dediği gibi: "Aşk, dünyada aklınıza gelebilecek her fedakarlığı yaptırabilen bir duygudur."
.
Sevdası hem karşılıksız değildi hem de kavuşması olanaklı değildi. Bu nasıl yaman çelişkidir böyle? Baran'ın yüreğindeki kor çoktan onu yakmaya başlamıştı. Berfin'in ise son ışığını bulmuştu. Öyle bir ışık ki, yaşarken peşinden gidilen, ölüm döşeğindeyken kaçılandı ışık. Ama aşkın ışığı öyle miydi? O hep yaşam verendi. O, duyguların en güçlüsü, hepsini içinde barındırandı. Ancak bu ışık, her yüreğin prizmasında başka kırılıyordu. Yüzlerce tanımsız duygu yaşatıyordu aşığa; kimisi bunu taşıyabilirken kimisi de altında eziliyordu. Tıpkı Baran gibi, tıpkı Berfin gibi. Bu iki gencin bu tazecik ama güçlü sevdası nasıl bir sona ulaşacaktı? Yanlış anlaşılmalar, ön yargılar, aracılar, dostluklar, doğunun gelenek ve görenekleri...
.
Vanlı yazarımızın kalemini tanıdığım Son Işık, sevdiğim sevda betiklerinden biri oldu. Aralara serpiştirdiği kısa öyküler, yazarlardan anlamlı sözler, kendi şiir ve sözleriyle bezediği satırlar bana da duygu geçişleri yaşattı. Tadı damakta, duygusu yürekte, sözleri bellekte kalan bir betikti. Diğer yandan bir arayış ile duygudurum çözümlemesi de vardı Baran'ın. Ben doğunun geleneklerini çok sıcak bulurum. Bazen serttir ama öyle içe dokunan davranışları da vardır ki güzel Van'da yaşayan o güzel kişilerin, her gidişimde sevgim daha da artarak dönmüşümdür Ankara'ya. Alıntılarını 1000kitap'ta paylaşacağım ki. Diğer betiği "Günah" da elimde. İkisi
Baran ve Berfin' in hikayesi.
Baran askerden gelmişti.Evlerinin kapısını çalar ama karşısına hic tanımadığı bir kız çıkar. Kendi evleri baska bir aileye kiraya verilmis. Baran'in ailesi üst kata taşınmıştı . Baran Berfin'i ilk gördüğü andan ondan çok etkilenir ve aklından çıkaramaz. Ama Van 'da yaşadıkları için görüşmeleri ,konuşmaları hic kolay olmuyor.
Baran Berfin'e kardesi ile haber yollar. Ama Baran reddedilir. Bunun uzerine Baran
Van 'ı terkedip Istanbul 'a gider. Peki bu gidişin sonunda neler olacak, neler yaşanacak.
Sonu beni cok üzdü. Böyle bir son hiç beklemiyordum.
Kitaptaki anlamlı sözler, kısa öyküler, yazarımızın kendi şiiri kitaba ayrı bir güzellik katmış.
Yazarımızın Günah kitabını okuduğumda da hic beklemediğim bir sonla karşılaştım. Bu da öyle oldu.
Yazarımızın kalemi oldukça güzel.
Okumanızı öneririm.
Son IşıkAnket
Daha okumadım,okuduktan sonra incelemeyi güncelleyeceğim. Kitabı Best Friend'im İrem'in babası Menduh Abi yazdığı için 5 yıldız,devamını ise okuduktan sonra..
Kitap galiba Van'ı ve bir adamın geçmişinde yaşadığı acıların gelecekte karşısına çıkmasını falan anlatıyor.
Bu kadar anladım yani. Ne diyim.
"İnsanoğlunun ilk yaratılışıyla başlayan aşk, sonsuzdur. İnsanın bedeni çürüyüp yok olsa bile aşk, her zaman ebedi kalacaktır." "Aşk, dünyada aklınıza gelebilecek her fedakârlığı yaptırabilen bir duygudur." "Yaşamak için birçok sebep vardır, yaşamımızı sonlandırmak için hiçbir sebep yoktur..." "İnsanların kaderini yaşadıkları coğrafya belirliyordu." "Zihin ve yürek aynı anda çalışır daima, duygusuz düşünemez ve düşünmeden duygulanamaz insan!" "Umudun tamamen bittiği yerde bile muhakkak bir kırıntısı kalır. Bazen hayattan hiçbir beklentiniz olmadığında, tamamen tükenmiş durumdayken sizin hiçbir çabanız olmamasına rağmen; öyle bir gelişme olur ki her şey eskisi gibi normale döner, hatta eskisinden de daha iyi hale gelir." Yazarımızın eserini okuyup bitirdim. Baran $ Berfin ile farklı bir hayat daha tanıdım. Doğudaki örf, adet ve gelenekler yöresine göre farklı farklı. Oralarda yaşam çok farklı, gençler kendi kararlarını veremiyor çoğunlukla, büyükleri ne derse o olur. Bu arada Berfin'in Baran'a söylediği sözlere o kadar çok kızdım ki hele sayfa 72 de anlamadan, dinlemeden, önyargı ile yaklaşıp sarf ettiği sözler kabul edilecek tarzda değildi. Baran'ı sevdiği halde o tutumla yaklaşmasından dolayı ne yapmak istediğini anlayamadım... Oysa Baran ona zarar gelmesin diye yerini yurdunu terk edip büyük fedakârlık göstermişti. Eserde kişiler çok çabuk ve düşünmeden karar alıyorlar. Olaylar çok hızlı bir şekilde gelişti. Yanlış anlaşılmalar, gençlerin haberi olmadan verilen sözler... Sayfa 109 da Berfin'in evinde olanlara üzüldüm. Şahsen onun yerinde olmayı istemezdim. Her şey düzene girdi derken Baran'ın Berfin'i dışarıya çağırdığı gece sokak lambasının altında yaşanan güzel duyguların ardından olanlar yüreğimi dağladı ve belki Baran rüya görüyordur dedim kendime ama
Reklam
