Item: Tutunamayanlar
Author: Medusa

Medusa

@Duyuyorum·

Seçmeler

Puan vermedi·724 syf.·

Kitabı okudu

2019 16. kitabı

Neden bu kitabı insanlar büyük bir heyecan ve merakla eline alıp bir türlü bitiremiyor diye bir çoklari araştırma falan yapmıştır. Küçük bir ön görüde ben bulunayım Deliliğe birden şahit olma isteği Olric le hemen tanışma isteği Bir insanın zihinsel kabuk değiştirmesinin sancılı ve zor sürecine tahammül edememek hatta kavrayamamak... Bağlaç olarak ütopik gelmesi Belkide bir insanın ruhsal izdirabinin ağırlığı... OĞUZ ATAY'' dan şarapnel tesirli seçmeler “Yaşayamamaktan yoruldum.” “Kalıbım yok benim, biçimsiz bir şeyim ben. Eriyip dağılıyorum yazarken. Olmuyor.” “Senin için sevmek su içmek gibi rahat bir eylem. Ben her an uyanık olmalıyım.” “Cennet muhallebiden duvarlar demek değildir.” “Odam, doğmadan ölen çocuklar gibi gizli hayaller saklar.” “Ölüm de bir rüya değil mi? Bende önce korkmuştum.” “Yaşamak aynı zamanda yaşamış olduklarını hatırlamak demektir.” “Beni yıkın artık Günseli, üstünüze çökmeden yıkın beni!” “Neresini düzelteceğimi bilmediğim bu yaşantımı sürdürmenin anlamsızlığını seziyorum.” “Onu görüyorlardı. Hiçbir şey yapmadan, aptalca bir düzen içinde yaşarken kimse görmüyor da, sonra alışılmışın dışında en küçük davranışını görüyorlardı.” “Hep birlikte yapardık, hep birlikte. Her şeyi yaptığımız gibi elbette bunu da birlikte yapardık. Yalnız bir tek şey hariç: hep birlikte ölemezdik sonunda.” “… bu kitap ne ciddi kavgaların, ne büyük ve yaygın sıkıntıların, ne de ezilen insanların romanıdır; bu kitap, mustarip bir ruhun iç çekişlerinin romanıdır.” “Yazaralar birbirlerini değil de yazmayı seviyorlar galiba Efendimiz.” “Ben de insanları ve özellikle işin içinden çıkamayan insanları seviyorum Olric. İnsanlarla görüşmek istiyorum: acaba kabul günler ne zaman biliyor musun?” “Bir silgi gibi tükendim ben. Başkalarının yaptıklarını silmeye çalıştım: mürekkeple yazmışlar oysa. Ben, kurşun kalem silgisiydim. Azaldığımla kaldım.” “Aptalca duygulanmaktan korktuğum için çevremi akılla doldurmuşum.” “Kimse karşısındakinin parçalanışını görmek istemiyor.” “Bu duruma nasıl geldim? Neden bana yaşamasını öğretmediler?” “İnsanların en verimli olduğu çağda tükendim. Her anı ne yapmam gerektiğini düşünerek geçirdiğim için çabuk yoruldum.” “Hürriyet, ölümden kaçmak demek değildir. Belki de yalnız ölüme giderken hür olabilir insan.” “-Daha kaç kez ıskalayacağız hayatı Olric? -Oklarımız bitene kadar efendimiz….” “-Sus Olric düşünüyorum. -Düşünmek ne haddinize efendim. -Descartes düşündükçe var oluyor. -O düşündükçe var olur, siz yok olursunuz.

Edebiyat