İnsan mı? Hep daha fazlasını isteyen, bencil, dünyaya tapan varlıkların nasıl yaşadığı önemli mi? Ne zaman bu hale geldik, paylaşmaktan uzak, yaratılış amacından uzak bireylere dönüştük. Tanrı sevgiyi yarattı ve biz sevgiyi başka şeylerde aradık. Parayı sevdik, mal mülk bağımlısı olduk. Ve bu hikayenin sonunun ölüm olduğunu bile bile nasıl ölmeyeceğimize inandık. Tolstoy’un dediği gibi; ‘Adam bir yıl sonrasına hazırlanıyor ama akşama varmadan öleceğini bilmiyor.’ Bilmiyoruz sevgiyi, bilmiyoruz sevmeyi, bilmiyoruz yaşamayı ve bilmiyoruz ölmeyi. Geriye ne kalır, insan neyle yaşar ki?