orhan pamuğun benim adım kırmızı dan sonra okuduğum tek kitabı, müzesinin açılışında da bulunduğum, derinden hissetmeye çalıştığım, benim de duygusal ve ruhsal olarak kırılgan olduğum bir dönemde okuduğum bir eser. Başlarda akıcı ve hazmetmesi kolay gibi olsa da kitabın ortalarında inanılmaz sıkıldım (200-400 sf aralığı). Finali etkileyici ve akılda kalıcıydı, ismi ve ardından açılan müzesi kitabın popülerliğini artırdı. Yine de okunmalı diyebileceğim bir kitap ama sabırsızlanmayın...
·
1 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.