Ölü Ozanlar Derneği || N.H.Kleinbaum
.
.
.
Yoruma geçmeden önce okumamı şiddetle tavsiye eden arkadaşlarım Nevra ve 
Sümeyya Burçin IŞIK e çok teşekkür ediyorum. Kısa ama çok sarsan ve düşündüren bir kitapla tanışmama vesile oldular. Kitaba dönecek olursam; Öğrencilerin adeta robot muamelesi gördüğü bir okulda,okula o okuldan mezun olan bir edebiyat öğretmeni gelmesi ile yeni bir dönem başlar. Bu öğretmen Keating'dir. Keating yani 'Kaptan' imaja ve kariyerine düşkün bir eğitimci değil aksine gerçek bir eğitimci. Öğrencilerine klasik müfredatı anlatmak ve öğretmeye çalışmak yerine hep kendileri olmalarını anlatan biri. Keating'in çabaları boşa gitmez elbette. Ilginç ders işleyişiyle kısa sürede öğrencilere de sevdirir kendini. En çok yedi öğrencisi üzerinde etkili olur. Bu öğrenciler Keating hakkında daha çok şey öğrenmek için eski okul yıllıklarını karıştırırlar. Öğretmenlerinin öğrencilik yıllarında üye olduğu Ölü Ozanlar Derneği'ni yeniden canlandırırlar. Gizlice okuldan kaçıp toplantılar düzenlerler. Ancak yeni kavuştukları özgürlükleri ne yazık ki çok acı bir şekilde sekteye uğrayacaktır. Kitabın konusu genel hatlarıyla böyle. Kitabı okuyanlar bilir ben sonunu hiç öyle tahmin etmemiştim. Ve Bay Keating'e de üzüldüm. Neil'in başına gelenlerden sorumlu tutulması hiç adil değildi. Ama gerçekte de öyle bir olay olsa sorumlu tutulan ne yazık ki onlara sadece anı yaşamayı öğütleyen ve hayatta gerçekten istediklerini yapmalarını söyleyen öğretmen olurdu. Asla çocuğunu proje olarak gören ebeveynler değil. Oturup burada eğitim sistemini ve aileleri eleştirecek değilim. Eleştirsem de bir şey değişmeyecek. Ve her ne kadar eleştirsem de,ben de kendi anı mı yaşamak için bu sistemin çarklarına bir yere kadar uymak zorundayım. En azından sistemi katlanılabilir hale getiren Bay Keatingler hâlâ var.( Çoğunun edebiyat öğretmeni olması tesadüf değil herhalde. ) Her neyse toparlayacak olursam,kitabın bende ki etkisi uzun süre devam etti diyebilirim. Onun dışında kitapta tek eleştireceğim nokta olaylar inanılmaz hızlı geçti. Bunu burada çok açıklayamam ama okursaniz hak verirsiniz diye düşünüyorum. Bazı olaylar bir kerede hemen gerçekleşmez.Üzerinden biraz zaman geçmesi gerekir bu roman bile olsa. Kitabın dil ve üslubunda hiçbir şekilde sorun yaşayacağınızı sanmıyorum. Bence kitabı okuduktan sonra filmini de izlemenizi tavsiye ederim. Tabii siz terichen ilk filmi izleyip sonra kitabı da okuyablirisiz. Ama filmi izlemenizi tavsiye ederim. Benim söyleyeceklerim bu kadardı. Bem çok beğenerek okudum sizin de okumanızı gerçekten çok isterim. Bol kitapla kalın. Şimdilik görüşürüz .
Sümeyya Burçin IŞIK e çok teşekkür ediyorum. Kısa ama çok sarsan ve düşündüren bir kitapla tanışmama vesile oldular. Kitaba dönecek olursam; Öğrencilerin adeta robot muamelesi gördüğü bir okulda,okula o okuldan mezun olan bir edebiyat öğretmeni gelmesi ile yeni bir dönem başlar. Bu öğretmen Keating'dir. Keating yani 'Kaptan' imaja ve kariyerine düşkün bir eğitimci değil aksine gerçek bir eğitimci. Öğrencilerine klasik müfredatı anlatmak ve öğretmeye çalışmak yerine hep kendileri olmalarını anlatan biri. Keating'in çabaları boşa gitmez elbette. Ilginç ders işleyişiyle kısa sürede öğrencilere de sevdirir kendini. En çok yedi öğrencisi üzerinde etkili olur. Bu öğrenciler Keating hakkında daha çok şey öğrenmek için eski okul yıllıklarını karıştırırlar. Öğretmenlerinin öğrencilik yıllarında üye olduğu Ölü Ozanlar Derneği'ni yeniden canlandırırlar. Gizlice okuldan kaçıp toplantılar düzenlerler. Ancak yeni kavuştukları özgürlükleri ne yazık ki çok acı bir şekilde sekteye uğrayacaktır. Kitabın konusu genel hatlarıyla böyle. Kitabı okuyanlar bilir ben sonunu hiç öyle tahmin etmemiştim. Ve Bay Keating'e de üzüldüm. Neil'in başına gelenlerden sorumlu tutulması hiç adil değildi. Ama gerçekte de öyle bir olay olsa sorumlu tutulan ne yazık ki onlara sadece anı yaşamayı öğütleyen ve hayatta gerçekten istediklerini yapmalarını söyleyen öğretmen olurdu. Asla çocuğunu proje olarak gören ebeveynler değil. Oturup burada eğitim sistemini ve aileleri eleştirecek değilim. Eleştirsem de bir şey değişmeyecek. Ve her ne kadar eleştirsem de,ben de kendi anı mı yaşamak için bu sistemin çarklarına bir yere kadar uymak zorundayım. En azından sistemi katlanılabilir hale getiren Bay Keatingler hâlâ var.( Çoğunun edebiyat öğretmeni olması tesadüf değil herhalde. ) Her neyse toparlayacak olursam,kitabın bende ki etkisi uzun süre devam etti diyebilirim. Onun dışında kitapta tek eleştireceğim nokta olaylar inanılmaz hızlı geçti. Bunu burada çok açıklayamam ama okursaniz hak verirsiniz diye düşünüyorum. Bazı olaylar bir kerede hemen gerçekleşmez.Üzerinden biraz zaman geçmesi gerekir bu roman bile olsa. Kitabın dil ve üslubunda hiçbir şekilde sorun yaşayacağınızı sanmıyorum. Bence kitabı okuduktan sonra filmini de izlemenizi tavsiye ederim. Tabii siz terichen ilk filmi izleyip sonra kitabı da okuyablirisiz. Ama filmi izlemenizi tavsiye ederim. Benim söyleyeceklerim bu kadardı. Bem çok beğenerek okudum sizin de okumanızı gerçekten çok isterim. Bol kitapla kalın. Şimdilik görüşürüz .
·
17 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.