-Spoiler içerebilir!-
.
.
.
İnsancıklar romanı 1846 da yazılmış bir roman. Dostoyevski’nin ilk eseriymiş aynı zamanda. Yayımlandığı dönemde eleştirmenlerden oldukça fazla övgü almış, Dostoyevski’yi bir anda en tanınan yazar durumuna getirmiş. Rusya’da “ilk toplumsal roman” olarak nitelendirilen bu eserde acıma ve yoksulluk kavramlarının büyük yer kapladığı bir gerçek.
Kitap annesini ve babasını genç yaşta kaybeden yoksulluk içinde yaşamaya çalışan Varvara Alekseyevna onun uzaktan akrabası yaşlı bir kâtip olan Makar Aleksiyevich arasında geçen mektuplaşmalardan oluşuyor.
Makar’ın Varvara’ ya hediyeler alışı, “küçük güvercinim”diye hitap edişi, Varvara’nin neden paranızı benim için israf ediyorsunuz diye hayıflanması, naif sözcükleri hoş bir tebessüm bıraktı dudaklarımda. ️Onların dostluğunu ve o yoksullukta birbirlerine sahip çıkışlarını çok değerli buldum. 🥰Son bir kaç sayfada her şeyin beklemediğim bir şekilde değişmesi beni şaşırttı. Sonunu hiç böyle tahmin etmemiştim. 🤔
Sonuç olarak kitap daha çok mektuplaşma şeklinde devam ettiğinden, beni saran belirli bir olay örgüsü yok. Sürükleyici bir kitap diyemem. Ama Fyodor Dostoyevski’ nin ilk eseri olduğu için okumuş olmaktan mutluyum. .
.
·
1 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.