Banu Özyürek'in, Bir Günü Bitirme Sanatı kitabının ardından okuduğum ikinci kitabı. Zaten yazarın basılan başka kitabı da yok. Ama umarım yeni çalışmaları devam ediyordur ve en kısa zamanda bizlerle buluşur. Bu kitaba gelecek olursak, yazarın kendi öykücülüğünü ayrı bir noktaya taşıdığını düşünüyorum. Özellikle son iki hikaye olan "Zeynep'e, Arzu'ya, Raif Hoca'ya" ve "Kutsal sevgilimiz" hikayeleri beni çok etkiledi. Belki kitabın sonunda bulunmaları ve en son onları okumandan dolayı diyebilirisniz ancak ben öyle düşünmüyorum. İki hikayenin de anlattıkları ve dili gerçekten çok başarılıydı. Özellikle Kutsal sevgilimiz yazın dünyasını merak eden, yazarların iç dünyasına bir bakıp çıkmak isteyen herkes tarafından okunmalı. Şimdi O hikayesininde ayrı bir güzelliği var. PozBanu Özyürek