Tahmini Okuma Süresi:
3 sa. 51 dk.
Sayfa Sayısı:
136
Basım Tarihi:
28 Şubat 2019
Yayınevi:
Everest Yayınevi
ISBN:
9786051853642
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Türler:
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Banu Özyürek'in "Poz" isimli kitabını okudum. "Poz"la Banu Özyürek, 74'üncüsü verilen Yunus Nadi Öykü Ödülü'ne layık görülmüş. Ödül için tebrik ederken bu kıymetli ödülü sonuna kadar hak ettiğini düşünüyorum. Banu Özyürek anlatsın sabaha kadar dinlerim. Alaladenin içinden sözcüklere basarak yükselmiş. Yeni makine için yeni poz öyküsünden alıntı yapayım: "... Rakı kadehi elinde sağa sola sallıyor. Boynunda bir fular. Zaman sana onu nasıl bağlaman gerektiğini öğretmiş ... Mayda sen kimsin? Elimi soksam göğsünün ortasından belki de bir boşluğu avuçlayacağım. Belki de konfeti gibi rengarenk ama cansız şeyler dolacak parmak aralarıma..." Kendi sözcüklerini bulmuş, ne anlatmak istediğine karar vermiş bir yazar Banu Özyürek. Okumanızı öneririm. #poz #banuözyürek #everestyayınları #öykü #türkiyerdebiyatı #iyikitap #neokumalı #neokudum #tavsiyekitap #zorbakitabevikafe #bookstagram #instagram #kitap #kitaplık
Yazarla tanışma kitabım Poz... İlk kitabı için çok güzel övgüler okudum ve listeme ekledim. Bu kitap da 16 öyküden oluşuyor. Sonlardaki öyküler beni oldukça etkiledi. Yazarın dilini ve yazma tarzını kendime yakın bulduğumdan çok sevdim. Metinler çok cesurca yazılmıştı ve beni çok şaşırttı. Öykü okumayı seviyorsanız listenize ekleyebilirsiniz.
‘Ve insani bir teselli biçimi; yutkunma.Boşluğu kendi sıvımızla doldurma.Boşluğu akıtabildiğimiz,transfer edebildiğimiz,çıkarabildiğimiz bir şeyle doldurma.Kısaca maharetimizle.”
.
Anlamsız kelimelerin peşi sıra sıralanması belki de bu öyküler ama anlam da bu anlamsızlıkta.
.
Yutarken farkında olmadığınız; sonra sizi rahatsız eden kılçık gibi..Belki de olağandır bir bumerangın size geri geleceğini bilmeniz gibi~
.
Banu Özyürek ile tanışma kitabım oldu Poz. Beden, mutluluk, anılar gibi iç’e dair paylaşımlar. Ve farklı bir soluk~
Banu Özyürek ilk okuyusum iki öykü kitabı var ben 
Poz ile başladım onu tanımaya kendini kendi içine sığdırmaya çalışan ama nerede koysa eğreti duran bir kadinin öykülerini okudum sevdim mi bilmiyorum ama onun sevilme kaygısına bir parmak da ben basmayacagim yazsin kadınlarımız.
Puan vermedi·136 syf.·
2025 440. kitabı
Anılarını Yerlerden Toplayanlar Derneği'nden dönüyorum
bir yanıp bir sönüyorum
yağmur bizi izliyor sevgilim, yalnızca biz
yalnızca biz geçmişi yaktık, yalnızca biz
bir şemsiyeye çarpıp batan bir teknedeydik, eğildik
eğildik ve iplerimizi çözdük
sonsuz ipli uçurtma senliğine dönüştü birlikteliğimiz
Akgün Akova
Bir yandan mırıl mırıl konuştuğunu sandığımız karakterler, öte yandan bize karanlık taraflarımızı gösteren, hatırlatan kahramanlar. İlk kitabından aşina olduğumuz karşıtlıklarla beraber: Safdil bir hüzün, neşeli alınganlık... “Kalk. Ayağa kalk. Kendime böyle emir veriyorum. Yürü. İleri yürü. Çök. Kalk. Çök sırtını dik tutarak, kalk. Unutmak için sürekli bunları yap. Ya da benzerlerini yap. Yemek ye şimdi, diyorum. İçini doldur.
Midenden göğsüne, hani o boşluğu hissettiğin yere bir kanal vardır da yediklerinden vitaminler, iyilikler, güçler kuvvetler, tahayyüller ve teselliler, orayı doldurabilecek herhangi bir şeyler, umutlar ve proteinler, toz olur uçuşur boşluğuna doluşur, bir de bakmışsın sofradan kalkarken artık, o var. Var olmasa bile yokluğu yok en azından.” Kentlilerin de hakiki dertleri, tasaları, neşeleri, acıları vardır. Özyürek, işte
işte buradan konuşuyor. Poz edebiyatımızın taptaze özgün seslerinden birinden, müthiş bir jest!
Keyıfli bır yolculuk oldu sıradan samımı
Poz edebiyatımızın taptaze özgün seslerinden birinden, müthiş bir jest!
Keyıfli bır yolculuk oldu sıradan samımı
Banu Özyürek'in, Bir Günü Bitirme Sanatı kitabının ardından okuduğum ikinci kitabı. Zaten yazarın basılan başka kitabı da yok. Ama umarım yeni çalışmaları devam ediyordur ve en kısa zamanda bizlerle buluşur. Bu kitaba gelecek olursak, yazarın kendi öykücülüğünü ayrı bir noktaya taşıdığını düşünüyorum. Özellikle son iki hikaye olan "Zeynep'e, Arzu'ya, Raif Hoca'ya" ve "Kutsal sevgilimiz" hikayeleri beni çok etkiledi. Belki kitabın sonunda bulunmaları ve en son onları okumandan dolayı diyebilirisniz ancak ben öyle düşünmüyorum. İki hikayenin de anlattıkları ve dili gerçekten çok başarılıydı. Özellikle Kutsal sevgilimiz yazın dünyasını merak eden, yazarların iç dünyasına bir bakıp çıkmak isteyen herkes tarafından okunmalı. Şimdi O hikayesininde ayrı bir güzelliği var. Poz Banu Özyürek
Poz Banu Özyürek
Puan vermedi·136 syf.··
Beğendi
·2019 111. kitabı
·7 günde okudu
·Okunma: 26 Haziran 2019 00:19
Banu Özyürek'in Bir Günü Bitirme Sanatı'ndaki öykülerini okuduğumda işte farklı bir öykücü demiş, farklı öyküler okumak isteyen herkese tavsiye etmiştim.Poz ile kaldığı yerden devam ediyor Özyürek.Ben iki kitabı birbirine çok yakın buldum.Poz biraz daha içe dönük yalnız.
Kendiyle didişen, iç sesiyle yaşayan ( Kafe Planet Planet'in Hande'si gibi) çok basit şeyleri gözünde büyüten ( Kapı öyküsündeki kadın gibi) kahramanların varlığı yalnız olmadığımı hissettirdi.
Banu Özyürek'in Poz kitabını açtığımda, "anneannemin ve dedemin güzel hatırasına" ithafı ile karşılaştım.
Beni bu ithaf fazlasıyla vurmuştu ki üstüne "Şimdi O" ve "Hayvan Yalnızlığı" öykülerini okuyunca darmadağın oldum.
Kadri Bey'in koca memeli kızı Nezihe Berktav Dinçkal...Seni tanımak çok güzeldi.
"Kutsal sevgilimiz", yazma ve yazdığını yayımlama deneyimi üzerine güzel bir öykü.
Banu Özyürek, çoğu öyküsünde kurguya müdahale ediyor yazar kimliği ile, bu bir kurgudur diye hatırlatıyor okuyucuya, yazmanın bir yazar için nasıl bir deneyim olduğunu da sezdiriyor.
Kesinlikle tavsiye ederim...Özellikle iç sesi ile ile yaşamayı bilenlere.
Poz
Banu Özyürek'ten okuduğum ilk kitap olup, kalemine hayran kaldığım öykü kitabı aslında. Hediye edilen, okudukça benim için daha da anlamlaşan kitap.. Öyküleri okumaktan büyük zevk alıyorsanız lütfen okuyun.
Özellikle 'Şehirde bir oda' öyküsü o kadar güzel kaleme alınmış, sade bir anlatım yoluyla, duygu karmaşası beni yazının içine alıp zamanımı durdurdu. Ne diyor yazar;
"Birinin bir adım atması, aslında herkesin bir adım atmaya zorlanması, torbanın sallanması, taşların birbirine çarpması, çarpışan yerlerden kulak tırmalayan sesler çıkması, içeri giren yerler, dışarı fırlayan yerler, yerlerin sızısı, gelecek olmanın korkusu."
Kalemin daim olsun Banu Özyürek..
Keyifle okumanız dileğiyle.
Sırandan Su Akıyor?Edebiyat
Banu Özyürek uzun zamandır okumak istediğim bir yazardı. Poz’la başlama isteğim de kapağa vurulan yanımdan geldi. Biraz talihsiz bir dönemde okuma süreci uzadıkça uzadı. Lakin her öyküsünde yeni bir katmanla karşılaşmaktan olsa gerek yazarla defalarca tanışmış oldum. Dili, karakterleri, bizlere sunduğu anlar hayli özgündü. Kaçındığımız birçok unsuru öylece okura sunuvermesi şaşırtıcıydı.
Korkularımızı ve kaygılarımızı kaleme alışında haşin bir tutum da buluyorsunuz anlayışlı bir kucaklama da, olmadı sorgulayan ya da kırgın bir yanla kendinizi teselli ediyorsunuz. En azından benim hissettiğim bu oldu. Yaşamın içinde birbirimizi suçladığımız ya da desteklediğimiz birçok detay var. Bu detayların ele alınışı okuru kimi zaman sarsıyor kimi zaman da geçmişten bir his bırakıyor. Evet diyorsunuz bunu görmüştüm, buna şahit olmakla kalmadım başıma da gelmişti.
Buna ek olarak kitap içerisinde çocukluktan yaşlılığa varan bir zaman akışı var sanki. Her yaştan karakterin fikir ve hislerini kavrayabilen bir zihne ait kalem beni mutlu eden. Öyküleri tek tek ayıramayacağım lakin belki yazma çabalarımdan belki aldığım ret maillerinin etkisiyle son öyküye hayatımdan epey bir anı bıraktım. O zaman şuruptan birkaç yudum daha, hop. Deli miyiz divane miyiz? Her zaman.
Puan vermedi·136 syf.·
2025 4. kitabı
2019 Yunus Nadi Öykü Ödülü’nü alan Poz, her biri birbirinden farklı yazım şekline ve konuya sahip 16 öyküden oluşuyor. Okumak da anlamak da gayret isteyen öyküler bunlar. Bana kalırsa yazarın hayatından da anlar içeriyor ya da öyle bir intiba bırakılmak istenmiş. Bütün öyküler çok güzel ve güzel olduğu kadar kafa karıştırıcı olsa da benim en aklımda kalanı Yapış Yapış öyküsü oldu. Farklı öyküler okumak isteyenlere tavsiyedir.
“Akıllıymışım gibi davranmayacağım çünkü ben bir kere sanıldım. Ve insan ilk ne sanıldıysa öyle kalmak zorundadır. Bunu değiştirmek için nafile bir çaba içine girebilir, pekiyiler alabilir, kavga edebilir, saçını boyatabilir, iki bin tane falan kitap okuyabilir ama herkes ilk ne sanıldıysa o’dur.”
“Mutluluğun ne kadar bencilce bir şey olduğunu, hem de kibirli bir şey olduğunu ve isteyenin bu mutluluğu bir iğne gibi başkalarına batırıp batırıp çıkarabileceğini onlardan öğrendim. Okula gidiyorsan bir şeyler öğrenmek zorundasın çünkü.”
“Akıllıymışım gibi davranmayacağım ama şu kadarını söylememe izin verin; size güzel günlerden bahsedecekler, size insan için yazılmış şiirler, romanlar okuyacaklar, size diyecekler ki, sabreden kazanır, çalışanı Allah sever, tatlı dil yılanı deliğinden çıkarır. İnanmayın. Sabreden sabrettiğiyle, çalışan çalıştığıyla kalır ve diliniz ne kadar tatlı olursa olsun o yılan sizi bir gün sokar. Sokmasa da tıslar.”
