Eşsiz bir Zweig eseri. Kitap 4 muhteşem öyküden oluşuyor. Ben en çok 'Geç ödenen borç' mektubunu beğendim. Kitaba ismini veren ilk öykü 'Mürebbiye' dönemin mürebbiyelere karşı gaddarca yaklaşımını ele alıyor. Oldukça kısa ancak çok derin olan bu öyküde 2 küçük kız kardeş var. Bu kız kardeşler yaşlarının verdiği heyecan, hayalgücünü bir gecede kaybediyor. Bir gecede büyüyen çocuklar, artık dünyanın bu acımasızlığı karşısında korkmaktadırlar.
'Geç ödenen borç' ise bir mektup. O kadar akıcı ki... Bir an kendimi sanki karakterleri daha önceden tanıyormuşsunuz gibi hissettim. 25 sayfa boyunca sonunu hep kendim kurgulamaya çalıştım ama o 'iyiliği' malesef ben düşünemedim
Son hikaye olan 'Kadın ve Yeryüzü' ise tam bir betimleme ustalığıydı. Sizinle öyküde geçen bir cümleyi paylaşmak istiyorum: "Gece ve o bakış, kadın ve doğa, bunlar birdi, bütündü ve içlerinde yitip gitmek çok hoştu."
Uzun lafın kısası kısa sürede okunacak MUHTEŞEM bir Stefan Zweig eseri.