Olağanüstü bir kitaptı benim için. Insanın, insan kalabilme çabası, korkuları, kaygıları, gereksinimleri, hayatta kalabilme dürtüsü öyle güzel işlenmişti ki; insanlar beyaz körlüğü yaşamaya başladığı andan itibaren aslında binlerce yıl içinde oluşan medeniyetimizin bir anda büyük bir gürültü ile çöktüğünü görüp dehşete kapılmış sayabiliriz kendimizi. Bireyin yok olduğunu, giderek değerleri kaybettiğimizi ve aslında tek amacın her ne olursa olsun sadece hayatta kalmak güdüsü ile hareket etmek olduğunu dehşet içinde okudukça hayal ediyorsunuz ister istemez. Müthiş bir kaos!
Böylesine büyük bir körlük salgını bizim insan olarak devam etmemize olanak sağlar mıydı? Ya da körler arasında tek bir gören olarak kalmak? Ne olurdu bilemiyorum ama devam kitabı olan Görmek'i bir an önce okumak istiyorum.
·
1 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.