Kitapta iki kısa bir uzun olmak üzere üç farklı hikaye var. Yazarın diline, anlayışına ve anlattıklarına bakarsak tabi asla üç farklı hikaye var diyemeyiz. Diğer bir çok kitabında olduğu gibi bu kitabında da yazar aslında tek bir şey söylemek istiyor. Onu da tabi okumak isteyenlere bırakıyorum. Herkesin çıkarımı kendine :)
Yazar didaktik olmaktan memnun ve bu konuda teorisyenlerin, eleştirmenlerin, okurların ne dediğine ne söylediğini bakacak gibi de durmuyor. Tarz olarak çok özgüvenli, üslubunun ve edebiyatı tanımlama tarzınının ölümüne arkasında duracağına eminim sıkı bir okuru olarak. Kendi adıma şöyle söylemek istiyorum, genelde didaktik tarz kusur olarak görülür. Hatta bir amatör hatası muamelesi görür. Gerçekten bir çok eserde de bunu gördüm. Vıcık vıcık bir akıl satma halidir didaktiklik edebiyatta. Ancak bunun şu ana kadar tek istisnası ömer faruk dönmezdir. Kalıcı eserler yazan yazarımıza buradan şükranlarımı sunmak isterim.
Okuyun, okutun.
··
38 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.