Eserlerinde umut, çaresizlik ve hüsran gibi duyguları yoğun olarak işleyen Turganyev romanlarının zirvesini oluşturan "Babalar ve Oğullar“da adeta yaşadığı bunalımlar çağının insan ruhundaki akislerini çiziyor.
Eserlerinde zıt kişiliklerin, mutlulukla mutsuzluğun, maddeyle ruhun, iyiyle kötünün çarpışmasını da bütün şiddetiyle hisettiriyor.Gençlerin ne sebeplerle nihilizme doğru kaydıklarını ve zaman farkından dolayı ailelerinden kopuşları anlatılıyor.
"Babalar ve Oğullar"da Turganyev; Nihilist bir kişilik olan Bazarov’un dünyada varolan bütün kuruluşların yıkılması gerektiğini savunarak neredeyse iki kere ikinin dört etmemesi gerektiğini hayal ederken düşünce yapısının tam tersi duygularla oradan oraya savruluşunu izletiyor bize. O kadar ki aşkı bile inkâr eden bu kişi, bir kadına aşık olduğunu anlayınca hemen -kendini koruma içgüdüsü ile- bulunduğu yerden uzaklaşıveriyor.
Eseri sevdim, fakat diyalogların bazı yerlerinde sıkıldığımı söylemeden geçemeyeceğim. Yine de gerek verdiği mesajlar gerekse akıcı üslubu ve yalın bir dil kullanmış olmasıyla birlikte okunması gereken bir kitap olduğunu düşünüyorum.
·
3 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.