Eylül...
"E sonbahar bu! Artık bu kadar güzellik ve sıcaklık verdikten sonra! Eylül'den daha ne beklenir. Eylül mâlum ya! Hüzün ve yağmur ayıdır."
··
20 Gösterim
2 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Tolstoy Anna Karenina'yı kaleme alırken, hatta hatırı sayılır bir kısmını yazdıktan sonra, bir gece taslakları okuduğunda fark etmiş ki, Anna'yı bir nefret nesnesi haline getirmiş. Almış eline tekrar ve etten kemikten, her insan gibi hataları olabilen sahici Anna'yı yaratmış.
•••MERVE•••
Gönderi Sahibi
O zaman Suad'a da hayatının şu dönemi kendi ömrünün, kendi kadınlık hayatının eylülü gibi geldi. Birkaç gün hava ne kadar güzel olsa bu kadarcık geçici bir güzelliğe bile minnettar olmak gereken bir ay. İçine birkaç günlük kış saldırısından acı düştüğü için, o güzel havalarını, devamlı yazın artık nasıl geçmiş, sade bir mazi olmuş olduğunu hissettiren bir esef ve hasret ayı. Onun hayatı da böyle değil miydi? Son günlerin güzelliği ile beraber, şimdi yine imkansızlığa, yine hüzün ve sıkıntıya düşmemiş miydi? Tıpkı şimdi düşündüğü gibi nasıl yaz, elindeki mutluluktan habersiz geçip ilk kış hücumuyla kederlenirse o da biraz önce anlamamış, hasret çekmemiş miydi? Tekrar hayatına başlamak arzusu, bugün tekrar yaz olmak istediği gibi değil miydi? Senedir onu hırpalayan endişelerin, hüzünlerin ne olduğunu artık iyice görüyor, "İşte benim eylülüm!" diyordu.