~Yüzyıllık Yalnızlık|Gabriel Garcia Márquez~
•Kitabı bitirdim ve bir savaştan çıkmışcasına yorgunum. Tekrar eden isimler( Arcadiolar ve Aurelianolar olarak) , bitmeyen iç savaşlar, çarpık ilişkiler derken; okumakta oldukça zorlandım.
•Tarihi gerçeklik yanı olduğunu kabul edersek; bir Latin Amerika ülkesi olan Kolombiya’nın 19. yüzyılın başlarında (1810-1825) İspanya’dan bağımsız hale gelmesinden başlayarak gelişimi konu ediliyor.
•Macondo’nun kuruluşunun, gelişiminin ve yokoluşunun ve o kasabanın en önemli ailesi Buendíaların tarihi anlatılıyor.
•Tarihi, siyasi veya sosyolojik aile yapısı açısından bir çıkış noktasıyla okuduğunuzda çok daha anlamlı bir kitap olduğunu söyleyebilirim.
•Çarpık ilişkiler sonucu dünyaya gelen bir bebeğin istenmediği için ailesi tarafından korkularla beklenişi ve sonrasında sevgisiz büyümesinin yaşamı boyunca acımasız bir şekilde neler yapabileceğini görmek içler acısıydı.
•Kitaptaki karakter sayısının çok oluşu, her birinin kendine has özelliklerine rağmen sürekli benzer isimlerinin olması her ne kadar okumayı zorlaştırsa da, yazarın kişiden kişiye hatta kuşaktan kuşağa geçerken anlatımındaki ustalık asla bir kopukluğa izin vermiyor ve takdir edilesi bir başarıydı.
•Okumak isteyen kişilere tavsiyem sakin bir zamanda ve araya başka kitaplar almaksızın odaklanarak okumaya çalışın.
Kitaptan Alıntılar:
•İnsanın oturduğu toprakların altında ölüleri yoksa, o adam o toprağın insanı değildir.
•Ummadığımız bir anda, ummadığımız bir durum bizi alıp yıllar öncesine götürüp varlığını bile unuttuğumuz olayları, zihnimizin karanlık dehlizlerinden birdenbire gün ışığına çıkarıveriyor.
•Kötülük dünyada değil, yüreğinde.
•Bir ilişkiyi kadın başlatır, kadın bitirir.
Ama başlatan ve bitiren, aynı kadın olmayabilir
•Güzel günlerden öyle uzaklaşmış bulunuyordu ki,en kötü anılarla dolu günleri bile özler oldu.
•Aşkları artık ölüme terk edilmiş, kimsenin umursamadığı, soluğu tükenmiş bir sevdaydı artık.
•Kimse başkalarının mutluluğunu düşünmeye fırsat bulamamış.
•Yüreğin o giderilemez unutkanlığıyla değil, çok daha amansız ve hiç dönüşü olmayan bir başka çeşit unutkanlıkla unutulmuş olduğunu anladı. Bu unutkanlığı iyi bilirdi, çünkü ölümün unutkanlığıydı bu.
•Yüreğinde duyguların çürüyüp kaldığı yeri bulmak için son bir çaba gösterdi, bulamadı
··
126 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
