“ Ateşböceği, ‘Tavşan yoldaş,’ dedi. ‘ Ben hep başkalarının ışıksız toplantılarını aydınlatmak isterim. Varsın alaya alsın kimi dostlar beni, bir çiçekle bahar olmaz diye, boşuna uğraşıyorsun, cılız ışığın ormanı aydınlatmaz diye...’
Tavşan, ‘Bu eskilerin lafı’ dedi. ‘ Biz, ışık ne denli cılız olursa olsun yine de aydınlıktır, deriz.”
“ Hiç farkına varmadan babası olmuştu. Kalbini karısına açmayan, evinin dışındaki hayatı evinin içindekinden daha önemli bulan, evdeki yürek sızılarını anlamayan, anlasa da umursamayan, çehresi daima asık, sesi daima gür ve azarlamaya hazır babası.”