Küçük Ağaçın EğitimiEdebiyat
Acaba ne okusam diyip uzun araştırmalarım sonucu aldığım bir kitap değildi, misafir olarak gittiğim eskişehirde yakin arkadaşımın gel seni mekanına götüreceğim deyip kitapçıya götürmüştü, elime ilk gelen kitap bu oldu, yazarı hiç duymadım yanımda genç bir adam vardı ona sordum: ve "kızıldereli romanıysa güzeldir." dedi ben de aldım, teşekkürler okur arkadaşım hiç karşılasmayacak olsak da seni asla unutmayacağım.
Kitaba gelecek olursak bu kitabı kış mevsiminde okumayı çok isterdim çünkü kitapları ancak bu mevsimde hissedebiliyorum ama yine de beni bu kadar dikkat dağınıklığıma rağmen kendine bağladı. Öncelikle bir çocuk nasıl yetiştirilir sorusunun en güzel cevaplarını bu kitapta bulabilirsiniz. Küçük yaşta anne babasını kaybeden bir çocuğun büyükanne ve babası yanındaki yaşamından bahsediyor yazar. Büyüdükçe hayatının mottosu olacak tavsiyelerle karşılaşıyor. Belki onu fiziksel olarak ayakta tutamayacak olsa da ruhsal olarak onu her zaman güçlü tutacaktı nitekim zamanla bu tavsiyeler onu hem fiziksel hem de ruhsal anlamda ayakta tuttu.(bir yetimhane odasında ne demek istedigimi anlayacaksınız)
Beni en çok etkileyen şu cümleler olmuştu: Sanırım yolun bu tarafında doğmadık, bu da bizi onlara yabancı yaptı. Insanoğlunun ayrımcılığının tek sebebi belki de buydu. Yolun öbür tarafının rengi farklı diye bu uğurda ne savaşlar verdik ne kanlar döktük. Belki tek davamız bu değildi bir de insanoğlunun doyumsuz bir ruhu vardı, ki bu da insanlarda ihtiyaç duyduklarından fazlasına sahip olma isteği yarattı. Bakın bu durumu Carter nasıl açıklıyor: " arı kullanabileceğinden daha fazlasını depolar.. Bu yüzden ayı tarafından soyulur. Paylarından fazlasını depolayan ve kendilerkni besleyen insanlar icin de bu böyledir. Ellerindekini kaptırırlar." Bugünün materyalist insanına soğuk duş etkisi yaratacak nitelikti bir açıklamaydı fikrimce..
Kitabın ortalarına doğru yazar bir ebeveyne en güzel sekilde çocuk yetiştirme sırrını vermiştir fikrimce. Ve diyor ki: " Küçük ağaç öğrenmenin yapmaktan başka yolu yok. Senin buzağıyı almanı engelleseydim, her zaman bir buzagın olması gerektiğini düsünecektin. Sana satın almanı söyleseydim , öldüğü için beni suçlayacaktın. Yaşam içinde öğrenmek zorundasın." Bugünün çagdaş eğitim modeli anlayışında bunu açık bir şekilde görebiliriz, tıpkı okulda öğrenci merkezli eğitim nasıl destekleniyorsa çocugu aynı eğitim modeliyle evde de yetiştirmeliyiz. Arkasında ben yaparim ben ederim anne modeliyle büyüyen bir çocuk her zaman bağımlı bir kişilikte olmuştur. Iste söz konusu bu durumu engellemek adına "çocuk kendisi yapmalı, kendisi öğrenmeli" diyor sevgili yazarımız Carter...
14 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.