''Yazmak, unutmaktır.''Edebiyat
Kitabı büyük bir motivasyonla okumaya başladım. Fakat bu motivasyonum, heyecanım , mutluluğum kitabın huzursuzluğunda arka plana gitmeye başladı. Beklediğimi karşılamadığı için değil beni öyle içine çekti ki Pessoa'nın yazdıkları sürekli kafamı kitaptan kaldırıp düşünmeme sebep oldu. Söylemek istediklerimi hatta bazı satırlarda söylediklerimi bile buldum. Gerçeklerle çarpıyor her satırı ve söylenenler huzursuzluk yaratıyor fakat bu huzursuzluğun olması gerek o sözleri okumamız ya da duymamız gerek bilmemiz gerek, eminim ki dünyada birçok insanın dile getirmek istediği şeyleri yazmış ve bunları okumak bir iç huzursuzluğu verdiği gibi sonrasında yazdıklarına anlamam ve benimsemem beni bir dönemeçten daha geçirdi. Kitap genel olarak bir iç dökme, kendini anlatma üzerine kurulu ama hayata dair bütün konulardan bahsediyor yazar. Hatta yazarın bu kısa kısa iç dökmelerini okuduktan sonra neden her günüme bir sayfa sığdırmıyorum diye düşündüm.
Yazdıklarıyla kendini öyle güzel ifade edebilmiş ki insanın en büyük arzusu olan anlaşılmaya yakınlaşmış... Pessoa'nın şu sözünü okuduktan sonra daha iyi anladım. Kitapta geçmiyor. Bir not defterinin üzerinde rastladım bu yazıya...
''Yazmak, unutmaktır.''
·
5 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.