·72 syf.····Okunma: 07 Ağustos 2019 13:31 Koskoca Rus Edebiyatının geçiş kapısı olan bu eserde Akakiy Akakiyeviç yalnızca bir memur değil ve paltosu da sıradan bir paltodan öte. Simgelediği halk, hükümet, ülke gibi ögelerle hikaye kat be kat anlam kazanmış. Artısı, aslında kısa bir hikayenin de ne kadar güçlü bir fikir olduğunun kanıtı olmuş. Yazar Gogol olunca bu pek de yadsınacak bir durum değil elbette, yine de insan bu kadar ince bir kitaba, böyle gerçek duyguların nasıl sığdığı konusunda düşünmeden duramıyor. Söz konusu ezilmişliğin, mevkinin getirdiği boş gücün ve insan ucuzluluğunun anlatısı çok yerinde. Yapmadan uzak. Okuyana verdiği his de keza öyle çünkü bugünün düzeninden izler bulabiliyorsunuz. 1842 Rusya'sından güzel bir sekans olduğu gibi, 2019 dünyasından da sahneler verebilen, büyük çaplı bir eser.