Yazar:
Nikolay Gogol
Çevirmen:
Elif Ersavcı
Tahmini Okuma Süresi:
2 sa. 2 dk.
Sayfa Sayısı:
72
Basım Tarihi:
21 Mayıs 2014
İlk Yayın Tarihi:
1842
Yayınevi:
Kolektif Kitap
Orijinal Adı:
Шинель
Orijinal Dil:
Rusça
Orijinal Ülke:
Rusya
ISBN:
9786058667945
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Diğer Baskılar
48 diğer baskı · Tümünü Göster
Palto
19,7bin okunmaTutku Yayınevi · Temmuz 2017 · 72 s.
Palto
4.867 okunmaCan Yayınları · Mart 2025 · 56 s.
Palto
4.134 okunmaAyrıntı Yayınları · 2015 · 96 s.
Palto
1.937 okunmaİnsan Kitap · Kasım 2017 · 91 s.
Palto
1.743 okunmaTurkuvaz Kitap · 2020 · 48 s.
Palto
1.688 okunmaKoridor Yayıncılık · 1 Ocak 2020 · 88 s.
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Bir Palto Uğruna...İnsan ve Hayat
"Tek istediği onu sıcak tutacak bir 
Palto'ydu."
Evet Nikolay Gogol'un novella tarzında ki bu hikayesinde Rusya'da sıradan kendi halinde evinden işine, işinden evine gidip gelen bir memur olan baş karakterimizin aşkla yaptığı bir işi var oda kendisine verilenleri kopya etmek. İş arkadaşları tarafından ezilen, hor görülen birisi. Mamafih iş yerinde her türlü kötü şakalara, aşağılamalara maruz kalmasına rağmen bunları umursamayıp; işine engel olmadıkça tepki bile vermeyen kendini sadece işine veren, içine kapanık bir karakter.
Bunun yanı sıra kazancının düşük olması hasebiyle tutumlu hatta biraz elisıkı biri. Rusya'da şiddetli kışın bastırmasıyla birlikte yıllardır kullanmış olduğu Palto'nun artık kendini ısıtmaması nedeniyle Palto sunu terziye götürüp tamir ettirmek ister fakat terzi Palto nun kullanılmaz hale geldiğini söyleyerek reddeder ve yeni dikebileceğini söyler. İşte herşey bu noktadan sonra başlar ve bir Palto Uğruna talihsiz olaylar silsilesine kapılır. Sonu ise beklenmedik fantastik bir şekile dönüşür.
Kısa olmasına rağmen gayet keyifle okuyacağınız ve sonuda fantastik bir şekilde bitmesine rağmen gayet güzel bağlanmış. Zâten kısa bir kitap okumanız zaman almayacatır.
Palto'ydu."
Evet Nikolay Gogol'un novella tarzında ki bu hikayesinde Rusya'da sıradan kendi halinde evinden işine, işinden evine gidip gelen bir memur olan baş karakterimizin aşkla yaptığı bir işi var oda kendisine verilenleri kopya etmek. İş arkadaşları tarafından ezilen, hor görülen birisi. Mamafih iş yerinde her türlü kötü şakalara, aşağılamalara maruz kalmasına rağmen bunları umursamayıp; işine engel olmadıkça tepki bile vermeyen kendini sadece işine veren, içine kapanık bir karakter.
Bunun yanı sıra kazancının düşük olması hasebiyle tutumlu hatta biraz elisıkı biri. Rusya'da şiddetli kışın bastırmasıyla birlikte yıllardır kullanmış olduğu Palto'nun artık kendini ısıtmaması nedeniyle Palto sunu terziye götürüp tamir ettirmek ister fakat terzi Palto nun kullanılmaz hale geldiğini söyleyerek reddeder ve yeni dikebileceğini söyler. İşte herşey bu noktadan sonra başlar ve bir Palto Uğruna talihsiz olaylar silsilesine kapılır. Sonu ise beklenmedik fantastik bir şekile dönüşür.
Kısa olmasına rağmen gayet keyifle okuyacağınız ve sonuda fantastik bir şekilde bitmesine rağmen gayet güzel bağlanmış. Zâten kısa bir kitap okumanız zaman almayacatır.Gogol'un paltosundan çıktıkEdebiyat
Hepimiz Gogol'un paltosundan çıktık.
Fyodor Dostoyevski
Kitap Çarlık Rusya'sında devlet memuru olan Akaki Akakiyeviç'in eskimiş ve yırtılan paltosunun değiştirme zorunluluğundan dolayı gelişen olaylardan oluşuyor.
Kitabı okurken yaşamsal gerçeklikler tek tek her satırında karşımıza çıkacak.
Kitap gayet güzel ve akıcı. Zaten Gogol' un kitabı olduğu için benim düşüncemin bir önemi yok okumadıysanız geç olmadan okuyun demek düşer bana.
Fyodor Dostoyevski
Kitap Çarlık Rusya'sında devlet memuru olan Akaki Akakiyeviç'in eskimiş ve yırtılan paltosunun değiştirme zorunluluğundan dolayı gelişen olaylardan oluşuyor.
Kitabı okurken yaşamsal gerçeklikler tek tek her satırında karşımıza çıkacak.
Kitap gayet güzel ve akıcı. Zaten Gogol' un kitabı olduğu için benim düşüncemin bir önemi yok okumadıysanız geç olmadan okuyun demek düşer bana.
‘’Hepimiz Gogol’un Paltosu’ndan çıkmadık mı?’’
Koskoca Dostoyevski’ye bu sözü nasıl bir kalem söyletmiş olabilir ki diye meraklanıp okuma kararı aldığım kitaptır kendisi.
Daha fazlasını görmek istediğimden midir bilmiyorum ama kitap, Akakiy Akakiyeviç’in palto sevdasından çok daha fazlasıydı benim için. Günümüzde bile yazarlar cümlelerini sakınarak kurarken Gogol’un o dönemde bu kadar sert bir dille (tabii ki anlayana) var olan düzeni eleştirebilmiş olması beni fazla etkiledi. Kitap, zamanının Rusya’sı hakkında fikir sahibi olmanızı sağlıyor. İstemsizce 1842 Rusya’sı ile günümüz Türkiye’sini kıyaslayıp aynı sorunların süregeldiğini görmek de geleceğe dair tüm umutlarımı alıp götürdü açıkçası. Öyle bir düzen ki bireye önündeki kağıdın aynısını yeniden yazabilince iyi hissettiriyor. Öyle bir düzen ki yanlış yapmaktan yanlış söylemekten hatta düşünmekten korkutuyor. Yanlış düşünmek diye bir kavramın var olması kadar saçma bir şey bu. En sonunda tam da Oğuz Atay'ın dediği gibi "Kötü bir resim asarım korkusuyla hiç resim asmadım; kötü yaşarım korkusuyla hiç yaşamadım.'' diyebilmekten korkuyorum..
Evet kitap günümüz bakış açısıyla değerlendirilince birçok eksiğe sahip. Ama, kitapların yazıldığı dönem zihniyetiyle değerlendirilmesi gerektiğini çok değerli bir öğretmenimden öğrenmiştim. Haksızlık etmeden okuyup eleştirilerinde de kitabın hakkını verecek tüm okurlara tavsiye edebilirim.
Akakiy Akakiyeviç, ismini bile benimsemiştim ama naiflikten kırılman beni benden aldı gerçekten. Hadi ama artık bir şey söyle diye diye okudum tüm sayfaları. Son kısımda da çıldırmadan edemedim. Hakkın rahmetine kavuşmadan konuşmadın resmen..
Yayının çevirisinden çok hoşlanmadım aslında ama yine de bu baskısını okuduğum için çok mutluyum. Çünkü basımda bulunan Noemí Villamuza resimleri beni
Palto'dan 2019'a1000Kitap
2019' da bile etkisini iliklerimize kadar hissedebildiğimiz bir baş yapıt. Şu günlerde ise paltomuz elimizden alınmasa da kapital düzenin eşiğinde özgürlüğümüz, canımız , hayatımız aslanın ağzında.
Nikolay Gogol'un yazmış olduğu, o dönem Rusyasını eleştiren, hafif fantastik bir şekilde yazmış olduğu eser. Daha önce Gogol'un Burun adlı öyküsünü okumuştum ve yaptığı betimlemeleri çok beğenmiştim. Farklı bir kalemi var bu yazarın. Burada da aynı üslubunu devam ettiriyor. Karakterlerin ruh hali, betimlemeler, fantastik öğeler sizi okumaya sürüklüyor. Tavsiye ederim.
Rusya, 1842Edebiyat
Koskoca Rus Edebiyatının geçiş kapısı olan bu eserde Akakiy Akakiyeviç yalnızca bir memur değil ve paltosu da sıradan bir paltodan öte. Simgelediği halk, hükümet, ülke gibi ögelerle hikaye kat be kat anlam kazanmış. Artısı, aslında kısa bir hikayenin de ne kadar güçlü bir fikir olduğunun kanıtı olmuş. Yazar Gogol olunca bu pek de yadsınacak bir durum değil elbette, yine de insan bu kadar ince bir kitaba, böyle gerçek duyguların nasıl sığdığı konusunda düşünmeden duramıyor. Söz konusu ezilmişliğin, mevkinin getirdiği boş gücün ve insan ucuzluluğunun anlatısı çok yerinde. Yapmadan uzak. Okuyana verdiği his de keza öyle çünkü bugünün düzeninden izler bulabiliyorsunuz. 1842 Rusya'sından güzel bir sekans olduğu gibi, 2019 dünyasından da sahneler verebilen, büyük çaplı bir eser.
Beraber usuyelimEdebiyat
Puan vermedi
Dönemim ekonomik şartlarının insan yaşamı üzerindeki olumsuz etkisini hissettirerek dile gelen bir kitap. Slav edebiyatı öncüleri arasında yerini çoktan aldığı kanısına siz de katilirsiniz sanırım. Okunması gereken kitaplardan biri . Minimal yapısıyla zevk vereceğini umuyorum . O soğuğu siz de hissedecek ve bir paltonun verdiği mutluluğu siz de anlayacaksınız. .
Esenlikle
8/10
2019 84. kitabı
Palto, Nikolay Vasilyeviç Gogol'un kalemi ile tanışma kitabım oldu. Bu uzun hikayeyi seçme nedenlerinden biri Dostoyevski'nin "Hepimiz Gogol'un Palto'sundan çıktık." demesi.
Hikayemizin başkahramanı dokuzuncu dereceden memur olan Akakiy Akakiyeviç. Kendi halinde, silik, hiç arkadaşı olmayan, yalnız yaşayan bir adam.Yıpranmış, eskimiş, hatta dalga konusu olduğu "Palto değil, cübbe." denilen paltosunu Terzi Petroviç'e götürür. Terzide, tadilat yapılamayacağını, ancak yeni bir palto dikilmesi gerektiğini söyler. Parasızlık ve uzun uğraşlar sonrası palto dikilir. Sonrası mı? Sonrasını okumalısınız.
Gogol, hikayeye eğlenceli bir girişle başlıyor, yaşam koşullarının kötü olduğuna dair bir geçiş yapıyor. Daha sonra sosyal hicvini keskinleştirip sonlara doğru hikayeyi hem trajedi hem de mizahi bir şekilde sonlandırıyor. Ben bu geçişlere bayıldım.
Dönemin Çarlık Rusya'sında ki yaşanan eşitsizliği yalın bir dille bizlere aktarmış. Hatta o dönemde Rus halkını aşağıladığı gerekçesiyle suçlanmış. Sözün kısası mutlaka okunması gerek bir klasik.
Son olarak Kolektif Kitap'ın Resimli Başyapıtlar'ından okudum ve içeriğinde bulunan Noemí Villamuza'nın çizimleri muhteşemdi.
Palto... Bir kelimeden bir hikaye çıkarmak olağanüstü tabiki. Keyifli, biraz ilginç, sıradan bir konuyla verilen bir ders... Tipik bir Rus klasiği... Farklı ve uzun isimler, Rusya'ya has bazı tasvirler ve normal bir insanın hikayesi... Ve sonu ilginç bir hal alarak sonlanması...
GOGOL'UN PALTOSUEdebiyat
Gogol'un meşhur eseridir. Hatta Dostoyevski rus edebiyatında Palto'nun değerini anlatmak için "hepimiz Gogol'un paltosundan çıktık" demiş.
Kitap sessiz bir adamın, soğuk bir ülkenin, soğuk insanlarının arasındaki tek sıcakkanlı olan bir memurun hüzünlü hayat hikâyesini anlatıyor. Hayat hikayesi diyorum fakat çocukluk dönemi pek anlatılmıyor daha cok devlet memuru olduğu dönemler anlatılıyor. Kahramanımız Akaki Akakiyeviç. Hayattaki tek mutluluğu yeni bir palto olabilecek kadar sempatik bir adam ve gece gece ağlatacak kadar hüzünlü bir yaşamın baş kahramanı.
Yoksul, dalga geçilen, hor görülen Akaki Akakiyeviç'in hayatı boyunca dişinden tırnağından arttırarak aldığı paltoyu çalanlara, susanlara, önemsemeyenlere, küçük görenlere öldükten sonra musallat olup onların paltosunu çaldığı trajikomik hikayedir.
Olay ilerledikçe Akaki'nin tek özleminin palto olmadığını anlıyoruz. Aslında bugüne kadar elde edemedikleri o paltoda gizli. Tıpkı günümüz gibi. Elde etmek istediklerimiz için deli gibi harcadığımız paralar ve giden zaman…
En kötüsü ise tıpkı Akaki’nin onca çabasının sonunda o çok istediği paltoya ulaşması daha sonra o paltonun keyfini bile çıkaramadan yitip giden hayatı gibi...
Nice Akaki Akakiyeviçler her gün yanımızdan geçiyorlar onları görmek için Gogol mu olmak lazım? Keşke…
Kahramanın palto diktirebilmek uğruna dişinden tırnağından arttırarak para biriktirmesi ayrı, paltosunu yitirince üzüntüsünden ölmesi ayrı acıdır.
Günümüzün her anlamda doymak bilmeyen, hevesleri çoğaldıkça kıymetbilirliği azalan insanlarıyla kıyaslanınca kıymeti daha iyi anlaşılıyor.
Gogol'un yaşamının ve özellikle hayatının sonunda da Akakiyeviçe olan benzerliği de dikkat çekicidir, aslında herkesin kendinden bir şeyler bulabileceği bir karakter. Her ne kadar kimsenin fark etmediği veya
Yazar Hakkında
Nikolay GogolYazar · 73 kitap
Nikolay Vasilyeviç Gogol (Rusça: Николай Васильевич Гоголь) (31 Mart 1809 - 4 Mart 1852), Ukrayna asıllı Rus roman ve oyun yazarı. En çok tanınan eserleri Palto, Bir Delinin Hatıra Defteri ve Ölü Canlar’dır.
Gogol orta hâlli toprak sahibi bir ailenin çocuğu olarak Ukrayna’da Soroçinski köyünde dünyaya gelir. Gogol’ün çocukluğu köy hayatı ile ve yoğun Kazak kültürü etkisinde geçer. Bu hayatın etkisi ileride yazacağı eserlere de yansıyacaktır.
Gogol, gençlik yıllarında şiir ve edebiyata ilgi duyar. 1828'de Petersburg’a gider. Orada memur olmayı ve bir şekilde geçinmeyi umar ancak işler umduğu gibi gitmez. Gogol, Petersburg’dan Almanya’ya gider ancak orada da parası bitene kadar kalabilir. Tekrar Petersburg’a dönüp iş arayan Gogol bu sefer çok düşük bir maaşla da olsa devlet memuru olarak çalışmaya başlar. Bu görevden de bir sene sonra ayrılır.
1809 yılında günümüz Ukrayna topraklarında yer alan Veliki Soroçintsi’de doğmuştur. Gogol, 1836’da Puşkin’in çıkardığı Sovremennik adlı dergide, yergili öykülerinin en neşelilerinden biri olan Araba’yı ve eğlenceli ve iğneleyici bir üslûpla yazılmış gerçeküstücü öyküsü Burun’u yayınlar.
Yazar, yazı sanatında büyük ölçüde Puşkin’in etkisi altındadır. Öyle ki, onun eleştirileri ve telkinleri olmadan yazamayacağını düşünür. Yazarın Puşkin’le olan arkadaşlığı, onu aldığı acımasız eleştirilerden de koruyan en büyük güçtür.
Gogol’un ilk ciddi ve dikkat çeken eserleri Ukrayna hayatı ile, halk deyişleri ile süslü halk hikâyeleridir.
Gogol 1831 – 1832 yıllarında yazdığı bu hikâyeleri, Dilanka Yakınlarındaki Çiftlikte Akşam Toplantıları adlı kitapta toplar. Bu öyküler Rus edebiyat dünyasında Gogol’ün bir anda parlamasına yol açar. 1835 yılında Mirgorod ve Arabeski adlı eserlerini de yayımladı. Bu kitaplarında da halk hikâyeleri, özellikle Kazak geçmişi işlenmiştir.
Hikâyelerinde günlük hayatı ve bayağı kişilikleri zaman zaman mizahi zaman zaman öfkeye varan bir şekilde yeriyordu.
Eski Zaman Beyleri, Arabeski bu yergi kitaplarının ilkleridir. Arabeski kitabındaki hikâyelerinden biri olan Bir Delinin Hatıra Defteri bir memurun rutin hayatını ve işi yüzünden nasıl sıkıldığını anlatır. Hikayenin sonunda memur akıl hastanesine yatırılır. Portre adlı eseri ise dünyanın kötülüklerden kurtulamayacağı vurgusu ile sonlanır.
Büyük komedisi Müfettiş adlı eseri ile bürokrasiyi alay derecesinde yeren Gogol, eserinin sahnelenmesi ile tüm şimşekleri üzerine çeker. Tepkiler yüzünden Rusya’dan ayrılmak zorunda kalır. Roma’da Puşkin’in tavsiyesi ile en büyük eseri olan Ölü Canlar’ı yazarken Puşkin’in öldüğü haberini alır. Bu haber onun için “Rusya’dan gelebilecek en kötü haber”dir. O zamana kadar Puşkin’i düşünmeden dikkate almadan hiçbir şey yazmayan Gogol için bu haber gerçekten bir yıkım olmuştur. Puşkin’in ölümünün yıkıcı etkisine karşın 1842 yılında iki önemli eseri olan Ölü Canlar’ın 1. cildi ve uzun hikâyesi Palto’yu bitirir ve yayınlar. Ölü Canlar dönemin Rusya’sının çürümüşlüğünü gerçekçi bir biçimde gözler önüne sererken Palto’da sıradan insanların yaşadıkları acılar, maruz kaldıkları haksızlıklar, ve yaşadıkları yoksulluk tüm gerçeklikleriyle, okuyucuyu sarsacak bir ustalıkla gözler önüne serilmektedir. Bu eser de dönemin en büyük eserlerinden biri olarak nitelendirilecektir. Rus edebiyatına sıradan insanların gerçekçi bir girişi olarak da nitelendirilebilir Palto. Öyle ki Dostoyevski hikâyeye hitaben “Hepimiz Gogol’ün Palto’sundan çıktık.” diyecektir. Ancak öykü yayınlaması ile soylu kesimin tepkisini tekrar Gogol üzerine çeker. Dönem aydınlar üzerinde büyük baskıların uygulandığı karanlık I.Nikola dönemidir. Gogol düzen savunucuları tarafından Rus insanını aşağılamakla onun kötü yönlerini göstermekle, halkına ihanetle suçlanır. Ancak onun yapmak istediği halkını aşağılamak değil onu bu hale sokan yozlaşmış düzeni tüm gerçekliği ile gözler önüne sermektir. Maruz kaldığı bu suçlamalar yazarın ruhsal sağlığına da ciddi zararlar vermiştir.
Puşkin’in ölümünden sonra Gogol’ün popülaritesi daha da artar. Bu ilgi Gogol’da bir öncülük hissi yaratır ve kendine toplumu değiştirmek, insanlara yol göstermek gibi misyonlar edinir. Bu dönemde eski yaratıcılığını kaybettiği söylenebilir. Dine karşı ilgisi artar ve daha önce eleştirdiği kiliseyi dahi övmeye başlar. Bu davranış hayranlarının tepkisini çeker ancak o bu tepkilere dinsel yorumlar katar ve Tanrı’nın gönlünü almak için ona daha da yakınlaşır. 1848’de kutsal toprakları ziyaret etmek için Filistin'e gider. Moskova’ya geri dönen Gogol, orada Matvey Konstantinovski adlı gerici bir rahibin etkisi ile 1852 yılında Ölü Canlar romanının ikinci bölümünün el yazmalarını yakarak imha eder. Bu davranışından 10 gün sonra 42 yaşında Moskova’da ölür.
Eserleri
İki Soylu Kişinin Öyküsü
Masallar
Müfettiş
Palto
Ölü Canlar
Burun
Bir Delinin Hatıra Defteri
Portre
Eski Zaman Beyleri
Taras Bulba
Fayton
Kumarbazlar
Dava
Evlenme
Petersburg Hikayeleri
Dikanka Yakınlarındaki Bir Çiftlikte Akşam Toplantıları
