Bəzən insanların əlində olan kiçik xoşbəxtliklərini küçümsəyirik. Bəzən də onların bu xoşbəxtliklərə qane olmasını ağılsızlıq, tənbəllik, fəaliyyətsizlik münasibət bəsləyirik. Məsələ ondadır ki, Gogol çox sadə və axıcı hekayə ilə bizə başa salıb ki, kimin necə və nəyə xoşbəxt olması və onu əldə etmək üçün apardığı mübarizə bizə məlum deyil. Buna görə də çalışıb heç kimin kiçik saydığımız problemlərini əlimizin tərsi ilə itələyib atmamalıyıq. Eyni zamanda vəzifə, öhdəlik insanı necə vicdandan uzaqlaşdıra bilər, onu da hətta illər əvvəl göstərib. Dünya məncə dəyişmir, dünya düzəni dəyişdikcə, idarəetmə dəyişsə belə insanlıq dəyişmir. Sadecə insanların öz egoları başlarına bəl olur və əsrlərdir bu ego yeni nəsillərdə də üstələnir. Təbii bütün insanlığa şamil edə bilmərik. Amma hekayəni oxuyanda nə demək istədiyimi başa düşəcəksiz.