Bu kitap kimi uzun kimi kısa, beş adet öyküden oluşmakta ve içlerindeki en uzun ve benimde en beğendiğim öykü olan Sazende Şunkin kitaba ismini vermekte. Bana kalırsa Sazende Şunkin roman olarak basılabilirmiş çünkü hem sayfa sayısı hemde içerik olarak öyküden çok roman havasındaydı.
Diğer öykülerin isimleri de şu şekilde: Dövme, Kirin, Çocuklar, Ağzının Tadını Bilenler Kulübü.
Kitapta ki tüm hikayelerin uzak doğu kültürünü fazlasıyla yansıttığını, içeriklerinde garip olaylar ve gerilimler barındırdıklarını söyleyebilirim. Eziyete katlanan, alışan ve zamanla eziyet edeni seven, sadist, mazoşist eğilimli karakterler oldukça fazlaydı. Kirin isimli öykü Konfüçyüsü anlatan masal tadında bir öyküydü. Çocuklar isimli öykü ise çocukların içinde ki suça meyilli karanlık tarafı anlatmaktaydı. En absürd ve bence en eğlenceli öykü, son öykü olan Ağzının Tadını Bilenler Kulübü idi. Sıkıldığım yada beğenmediğim öykü olmadı içlerinde. Hatta kitabın bitmesine üzüldüm bile.
·
53 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.