Maksim Gorki, Rus Edebiyat tarihine soluk getiren yazarlardan. Yazarın otobiyografisini okurken, Rus yaşantısı ve döneme ait izleri de gözlemlemiş oluyorsunuz. Ruslarla benzerlik gösterdiğimiz bazı noktalar var. Çocuğa, kadına bakış açısı gibi maalesef iyi durumda olmayan ortak noktalar bunlar. Gorki de bu konuda şanslı olamamış, sevgiden yoksun bir anne ve dayak atmaktan uslanmayan bir dede, bir şeyleri doğru yapabilen ya da yapmaya çalışan bir anneanne ! Babasını erken yaşta kaybetmemiş olsa belki bu tablo kim bilir biraz daha ılımlı olabilirdi.
“Çocukluğum”; işte bu kelime herkes için bir şeyler çağrıştırır: kimi anne bana eksikliği ile yaşamıştır, kimi gerçekten şanslı bir çocukluk geçirmiştir ve huzurlunu hala korumayı başarabiliyordur , kimi eziyetin normalleştiği bir dünyaya gözlerini açmıştır, kimi ise küçük yaşta boyundan büyük sorumluluklarla hayata atılmıştır.. Çok çeşitli hikayeler yazılabilir ama bir tek çocukluk vardır ve çocuk sadece sevgiye muhtaçtır. Tek besini odur. Sevgiyi tanımayan çocuk sevmeyi de yadırgar, zorlanır. Onun için çocukluğumuz sevgi ile ifade edilebiliyorsa şanslıyız diyebiliriz.
Maksim Gorki, severek okuduğum yazarlardandır. Otobiyografisi de gayet akıcı , samimi ve güzeldi.Serinin diğer kitaplarına devam edeceğim.
İyi okumalar..
·
3 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.