İlk çıktığı zamanlarda okumuştum fakat devam kitapları ya çıkmamıştı ya da elimde değildi ve bir türlü de elime geçemedi. Ama en sonunda elime geçebildiler. Tam ikinci kitabına başlayacaktım ki çok beğendiğim bir kitap olması dışında aklımda başka hiçbir şey kalmamış olduğunu fark ettim. Normalde kitapları çabuk unutan birisi değilim ufak tefek şeyleri unuturum fakat genel olarak kalır aklımda.Bu kitap nasıl olduğunu anlyamadığım bir şekilde aklımdan uçup gidivermiş. Şaşırdım baya. Ve hemen tekrardan okudum. Okudukça aklıma gelmeye başladı. Haa burada böyle oluyordu, ay ay burda neler yapacaklar, tamam tamam hatırladım, vay vay kurnaz gibi cümlelerle okudum kitabı. Yine çok beğendim. Yine yazara hayran kaldım. Bu kitap pek size bir şey katan kitaplardan değil. Mücadele, yönetimin haksız baskısı, halk arası gruplandırma, birilerinin ezilip birilerinin pohpohlanması kısacası distopya tarzında bir kitap. Ama yinede bir yerlerden çok güzel anlamlar çıkarabilirsiniz ama demek istediğim bir klasik değil. Tamam saçmaladım.. neyse. Kitabın karakterlerinden bahsetmek istiyorum. Ah Pax, yavrum Pax, koca minnoşum Pax, ah ah... <33 Sevro annem senide çok seviyorum, hemen kıskanıyorsun ya <3 Darrow baya güçlü bir karakter. Bir kızıl aslında. Toplumun en alt tabakası ve bir altına çeviriliyor. Altın da toplumun en üst tabakası. Çok güçleniyor baya baya güçleniyor öyle böyle değil. Fakat asıl gücü bundan değil içinden kaynaklı. Aslında bir kızıl olmasından, yaraları olmasından, ezilmesinden ve daha bir çok şeyden... Ben Cassius’u da çok sevdim fakat onla bir türlü dost olamadılar. Umarım olurlar :(
Antonia da tam arkadan bıçaklayan tiplerden ama nedensizce onu da sevdim. Ya ben gittikçe saçmalıyorum ve uzatıyorum. Çok sevdiğim kitaplarda yorumlarım saçmalaşıyor. Ne yazsam eksik kalacak gibi bir his oluşuyor ve bu his yüzünden ne yazacağıma karar veremiyorum. Garip şeyler oluyor.
Kısacası okuyun, okutun.
Bol kitaplı günler! <3
·
16 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
