Nazan Bekiroğlu çok sevilen bir yazar ve bu yüzden inceleme yazarken de çekiniyor ve linç yemekten ufaktan bir tırsıyorum açıkçası.
Kitap ile ilgili okuma deneyimim ne yazık ki çok da güzel bir süreç izlemedi. 200'lü sayfalara kadar ıkına sıkıla getirdiğim kitabı yarım bırakıp araya sayısını bilmediğim kitap soktum(başlamam ile bitirmem 8 aya yakın sürdü). Asıl hikaye 200'lerden sonra başlıyor diyen arkadaşım haklıymış meğerse:)
Normalde yarım bıraktığım kitapları baştan başlamak gibi bir alışkanlığım olsa da bu kitapta başa dönmeye cesaret edemedim. Çünkü bu kitap da beni yoran kitaplardan oldu diyebilirim. Kitabın başları o kadar sıkıcı geldi ki... Özellikle kitabın başlarında yazarın sürekli kendi zamanını işin içine katması, olayların ağır ilerlemesi bunda etkili oldu.
Genel itibari ile de kitabın en sevmediğim kısımları yazarın günümüze döndüğü zamanlar oldu. Onlar olmasa sanırım bir çırpıda bitirebileceğim bir kitap. Sadece Setterhan ve Zehra anlatılsa çok daha severek okurdum.
Dil olarak ise asla zorlanacağınız bir kitap değil. Gayet akıcı ve anlaşılır.
Balkan savaşları, 1. Dünya savaşı, Bolşevik Devrimi, yaşanan sıkıntıları, İran ve Azerbaycan kültürünü işlemesi bakımından ise güzeldi.
Keyifli okumalar dilerim...
·
5 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.