İnsanın VaroluşuFelsefe
Simone de Beauvoir ile üniversite zamanımda tanıştım, Sade'ı Yakmalı mı eserini, 2018 senesinde okudum, Sade'ın eserlerini okumadığımdan, Beauvoir'ı da ilk kez okuduğumdan, benim için kalıntısı ne oldu, pek bir şey değil. Ancak bu kitabı okumak benim için gerçek anlamıyla heyecan verici oldu. Ben, bir kitabı okurken bazen düşünürüm, bir insan, bir masanın ardında, elinde kalemi, nasıl bu cümleleri sıralar, hadi daha azını sıraladı, sonradan diğerlerini ekledi diyelim, yine de bana gerçekci gelmeyen bir yanı vardı, kitap yazımının. Beauvoir'ın bu Denemeler'inde ise gerçekten bir insanın elinden dökülen şeylere dokunduğumu hissettim. İkinci olarak ise bu kitapla, çağdaş felsefelerden ilk defa bir temel metin okudum. Bu iki düşüncemin nedeni, kitapta kelimeler, kelimeleri kovalıyor ama aynı kelimeler de dönüp dolaşıyor, bir sohbet tarzında...
Neyse, kitabın içeriğine geçeyim. Pyrrhus bir komutandır, hükümdardır; Cineas ise onun akıl hocası. Pyrrhus, Cineas'a fetih planlarından bahseder, Cineas'da, sonra ne yapacaksın, der, Pyrrhus'a bu sonra'ları o kadar tekrarlar ki en sonunda Pyrrhus, buraya gelip dinleneceğim, der. Cineas'da Pyrrhus'a o kadar yere gitmeden şimdi dinlen o zaman, der. Çok bilgece geliyor bu sözler insana ilk bakışta. Beauvoir ise bu sözlerin anlamsızlığını, insanın varoluşuyla, eyleme güdüsüyle, özne olma problemiyle açıklamış. Şunu da söylemeliyim, insan üzerine hiç bir araya getirmediğim, pek de düşünmediğim bir sürü kavram söylemiş ama üç tanesi beni daha çok etkiledi, aşkınlık, tasarı, varoluş. Bunları açıklamayacağım, merak eden kitaptan açar, okur. Ancak bu kelimelerle, insanı, bütün eylemleriyle kucaklayan bir düşünceye ulaşmış, Beauvoir, bunu da söylemeden bırakmayım.
··
33 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.