Kitabin ilk kısmındaki şiirlere ne kadar kapıldıysam sonraki kisimlardaki nesirlere de o kadar uzak kalmaya çalıştım. Şiirleri kendiliginden sesli okunmaya itti beni. "Seninle Kardeş Değiliz" ve "Sana Bir Tanrı Getirdim" başlıklı bölümlerin adını okumak bile sadakatle birilerini sevdigim sanrısını oluşturdu. Nesirlerini okurken ise o hevesten biraz uzaklaştiriyor, ayni coşku ile sebepsiz kederlere itiyor. Ümit Yaşar' ın intihara meyilli kişilik yapisini hatirlamak ve içselleştirmeden okumak gerekiyor. Ki Kitabin sonunda "Mihriban' a Mektuplar"da kendisi de yarina ümitle baktığını söylüyor. Nesirler içinde " Alışmak Korkusu" da kendini sesli okutanlardan.
·
35 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.