Aylak Adam - Yusuf Atılgan / Bir Arayışın RomanıEdebiyat
Gelişen teknolojinin ve buna bağlı değişen sosyolojik yapının, bizi hem kendimize hemde topluma karşı nasıl yalnızlaştırdığını anlatıyor bu eser. Romanın ana karakteri C' ise, bu yalnızlaşmayı en uçlarda yaşıyor.
Diğer incelemelere baktım. Alber Camus'un Yabancı'sına benzetilmiş. Evet aynı konu işleniyor ama bizim Bay C sizce de daha sempatik, daha sıcak değil mi?
Dikkatimi çeken bir diğer şey ise kitaptaki her bir cümlenin, kelimenin hatta nokta-virgülün bile özenle seçilmiş olması.
Bu durum ilk başta sizi biraz yoruyor. Farklı bir dili var yazarın. Mesela bir konuyu anlatırken aniden Bay C'nin anılarına dalabiliyor. Alışana kadar, o an hikayenin içinde mi, yoksa anıların arasında mı dolaştığınızı anlamanız biraz zaman alabiliyor.
Ama sadece bu duruma alışmak da yetmiyor. Anlatım tekniği, vermek istediği mesajlarla yoğrulmuş felsefe, o kadar yoğun ki öyle hızlı hızlı okuyamıyorsunuz.
Üç oda bir salon sendromu mesela... Hadi bunu hızlıca okuyup geçin. Olmuyor değil mi? Dur, diyor yazar. Dur, şunu bir düşün ne demek istedim. Bunu anlamadan devam edemezsin, diyor. Siz, sadece edebi bir eser okumakla kalmıyorsunuz. Kitabın felsefi yönüyle de keyifli bir beyin jimnastiği yapıyorsunuz.
Bir sürü alıntıyla, bu incelemeyi daha keyifli hale getirebilirim aslında. Ama o sözcükleri kendiniz keşfederseniz eminim çok daha mutlu olacaksınız.
Tatlıcıda otururken Bay C iki kız görüyor. İçlerinden birinin, onu hayata tutunduracak geçek aşk olduğunu düşünüyor. Bir karar veriyor. Sağdakinin peşinden gidiyor. Ama neden, soldakinin peşinden gitse hikaye burda son bulurdu, diyor yazar?
Bir arayışın hikayesi diyebileceğimiz bu romanda, o sözcükleri aramak bulmak ve onlar hakkında düşünmek. Bunu neye benzetebiliriz? Çok sevdiğiniz, tadını almak için, yavaş yavaş çiğnediğiniz o yemek var ya...
·
8 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
çok güzel bi inceleme olmuş öncelikle kalemine sağlık. bu kitabı arkadaşım aha bu kesin sensin oku bunu demesiyle okumuştum ve biri kimsin dese bu kitabı veririm eline, ‘buyrun buyum’ derim. sıfır şaka. kendimi bu kadar benzetmemden mi yoksa yazarın kalemine olan tutkumdan mı bilinmez çok keyif alarak okumuştum. bi ara tekrar okuyayım, iyi hatırlattın🌸
Teşekkür ederim. Aylak olmak değil Aylak kalabilmek, bir ömür Aylak kalman dileğiyle...😉