·416 syf.····Okunma: 25 Eylül 2019 18:11 Öncelikle söze nasıl başlamam gerektiğini bilmiyorum çünkü bu kitabı beğenip beğenmediğimi bilmiyorum.
Konumuz şizofren bir kız olan Alex’in 7 yaşındayken bir markette ıstakozlara bakarken yaşıtı olan çilleri ve deniz mavisi gözleri olan bir erkek çocuğunu yani Mavi Göz’ü görmesi ile başlıyor,birlikte ıstakozları tek tek suyun içinden alıp kurtarıyorlar marketi birbirine katıyorlar ancak Alex’in annesi ona ıstakozları kurtarmadığını böyle bir olayın gerçekleşmediğini söylüyor ve yanındaki çocuk hakkında ise hiçbir şey söylemiyor.Alex’te bu çocuğun bir hayal ürünü olduğunu düşünüyor ta ki 10 yıl sonra yeni başladığı okulunda Mavi Göz’ü görene kadar.Konu hakkında daha fazla açıklama yapmayacağım çünkü spoiler olabilir diye düşünüyorum.
Kendi fikirlerime gelecek olursak ben bu kitabın girişini, özellikle şizofren bir insanın gözlerinden bir hayatı gösterebilmesini,karakterlerini,olay örgüsünü,her sayfada farklı bir şey öğrenmemizi ve başından beri aklımda sürekli sorup durduğum sorulara cevap almam açısından beğendim.Ancak kitabın yeri geldiğinde kendini tekrarlamasını,olayların tekdüze gitmesini,kitapta geçen bazı olaylarda bir anlam kayması yani bir kopukluk oluşunu bütünlüğe uymamasını ve özellikle kitabın sonunu hiç beğenmedim. Bu hatalara rağmen bir şansı hakettiğini düşünüyorum bu kitabın.
Yazarın henüz ilk kitabı ve kendisi çok genç bir yazar bu yaşına rağmen böyle bir konuyu seçmiş olma cesaretini fazlası ile taktir ettim.Umarım bir dahaki kitaplarında ilk kitabında yapmış olduğu hataları tekrarlamaz.
Kitaplarla kalın :) .