Puan vermedi·140 syf.··Beğendi
···Okunma: 07 Ekim 2019 16:42 Elime bu kitabi alip,
bana kendimi iyi hissettiren, umuda dair bütün duygu ve düşüncelerime dönüp
"atları bağlayın geceyi burda geçireceğiz"
diyerek kelimelere sarılıp; son zamanlarda pesimi birakmayan hüzünden, huzursuzlugumdan, neyi beklediğini bilmeden beklenen saniyelerden, değişip duran ruh halimden, aklımı kurcalayan sorulardan ve beni üzen olaylardan kaçmak istedim... Cunku okumak çoğu zaman en güzel sığınaklardan.. atları bağlayıp, geceyi nispeten daha rahat geçirebilme sığınağı gibi...
Ama bu kitaptaki karakterlerin huzursuzluklari da gelip, daha da çok hüzün yükü bindirdi sanki atlara.
Oyle de guzel gozlemler var ki icindeki öykülerde "Keşke şu ara okumasaydim" cümlesinin önüne geçiyor "Keşke insanlar gerçekten bu karakterler gibi hissetmese" duygusu..