Elimde bulunan son Mustafa Kutlu kitabıydı. İstemdışı olarak okumayı sona bıraktığım kitabı. Ben onu okumayı sona bıraktım ama onun bendeki etkisi uzun süre kalacak. Cahit Zarifoğlu'nun "herkes içine baksın" cümlesi sanırım bu harika hikayeyi bir nebze açıklayabilir. Evet herkes içine baksın. İnsanın zenginliği, yoksulluğu, huzuru, sevinci, iyiliği, kötülüğü velhasıl her hali kendi içinde. Herkes gibi kendi içime bakma ihtiyacım varmış da bunun için bir yardımcı gerekliymiş. Bu kitap elimden tuttu benim, kendi içime bakabilmem, dönebilmem için. Kendi hırslarımın, aldandığım geçici ve insana süslü gösterilen şeylerin farkına vardım, Engin karakteri gibi. Eğer bir sevgi ikileminde kalırsam, ebedi olanı seçmem gerektiğini ise Süheyla karakteriyle öğrendim. Kısacası ben bu kitaptım, bu kitaptaki Engin'dim, Süheyla'ydım. Hatta eski mahallelerindeki dut ağacıydım...
··
32 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.