Kitap Allah inancı, varlığı ve şükrü üzerine kurulu hikaye ve denemelerden oluşuyor.
Ders alınası özlü sözler içime işledi. Ama yazarın sürekli Arapça ve Farsça kelimeleri kullanıp beni altta not ettiği anlamlarına bakmaya zorunlu bırakması yorucu ve gereksiz zaman kaybı olarak geldi bana.
Oturup yaşamın amacını sorgulamamıza sebep olabilecek bir eser olmuş.
Samiha Ayverdi’nin romanıyla ilk kez tanıştım. Başka bir kitabını okur muyum bilmiyorum. Çünkü benim tarzımı çok fazla yansıtmıyor. Ama ben farklılıklara açığım ve bu tarzı da görmek istedim.
Kitabı sonuna kadar okumamdaki sebebim özlü ve düşündürücü sözler kısmında yazarın çok iyi oluşu ve acaba daha bu konuyla ilgili ne diyecek, ne örnek verecek ya da nasıl bir benzetme yapacak merakımdı.
·
51 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.