Yusufcuk

8,0/10  (1 Oy) · 
4 okunma  · 
1 beğeni  · 
701 gösterim
Mensur şiir tarzındaki bu eser, Büyük Doğu, Resimli İstanbul Haftası ve Türk Yurdu mecmualarında neşredilen parçaların toplanmış hâlidir.Tez olarak romanlarından farklı değildir.İlâhi aşk ve mânevi derinlik hârika bir üslupla işlenmiştir.
  • Baskı Tarihi:
    2007
  • Sayfa Sayısı:
    183
  • ISBN:
    978-975-7663-36-0
  • Yayınevi:
    Kubbealtı Neşriyatı
  • Kitabın Türü:
Neslihan. 
13 Eyl 02:19 · Kitabı okudu · 2 günde · Puan vermedi

Bir solukta okunacak güzellikte ama aynı zamanda her soluğunda, omzunuza durup düşünmeyi yükleyen bir kitap. Tasavvuf sarhoşluğu ile yazılmış olması, tasavvuf aşkını gözler önüne seriyor. Samiha Ayverdi denilince akla gelen ilk özellik olan "Türkçeyi güzel kullanma" bu eserinde de üst seviyelerde. Usta bir şair kadar kelimelerle dans ederken diğer yanda eserin dilini de ağırlaştırmıyor, sonuna kadar hem anlaşılır hem akıcı ilerliyor. Verdiği birçok örnekte de kendinizi bulacaksınız, 'hissettiğim tam olarak buydu', 'evet ne yazık ki gerçek böyle' diyeceksiniz. Tasavvufa dair pek bir sey okumamış olmama rağmen bu kitabın yeri ayrı oldu bende, bir de ilginiz varsa okuyun derim.

Kitaptan 34 Alıntı

Biz insanlar çok defa, koşa koşa gittiğimiz bir yolda, elimizden, kolumuzdan, boynumuzdan, haberimiz olmadan düşen kıymetli bir mücevheri aramak için geri dönen şaşkın yolcuya benzeriz.

Yusufcuk, Samiha AyverdiYusufcuk, Samiha Ayverdi

Herkes bu meydana bir zafer için gelir; ben ise sâde sana yenilmek için geldim.

Yusufcuk, Samiha Ayverdi (Sayfa 15)Yusufcuk, Samiha Ayverdi (Sayfa 15)
Neslihan. 
11 Eyl 23:52 · Kitabı okudu · İnceledi · Puan vermedi

Tepsinin içine nisan yağmuru toplayan bir çocuk gibi...

Yusufcuk, Samiha Ayverdi (Sayfa 9)Yusufcuk, Samiha Ayverdi (Sayfa 9)

Sükût da bir ses değil mi? Yokluğun murâkabe ve tefekkürün gizli ve muzaffer sesi.

Yusufcuk, Samiha Ayverdi (Sayfa 167)Yusufcuk, Samiha Ayverdi (Sayfa 167)
Neslihan. 
12 Eyl 00:41 · Kitabı okudu · İnceledi · Puan vermedi

Sen henüz ıztırabı öğrenmedin; çünkü aşkı bilmiyorsun.

Yusufcuk, Samiha Ayverdi (Sayfa 25)Yusufcuk, Samiha Ayverdi (Sayfa 25)

Ah biz insanlar neyiz, göründüğümüzden ne kadar başka ne kadar uzak mahlûklarız.

Yusufcuk, Samiha Ayverdi (Sayfa 131)Yusufcuk, Samiha Ayverdi (Sayfa 131)
Neslihan. 
12 Eyl 00:44 · Kitabı okudu · İnceledi · Puan vermedi

Bu dünyada O'na olan iptiladan başka ne varsa şirktir!

Yusufcuk, Samiha Ayverdi (Sayfa 27)Yusufcuk, Samiha Ayverdi (Sayfa 27)

Devletlim! Evvelâ karşıma şu kâinat kitabını açtın ve :

— Oku! dedin.

Ben, acemi fakat çalışkan bir talebe gibi, onu kelime kelime hecelemeye başladım. Dostlarım buna şâhittir. Bir kır çiçeğinde, bir çiğ tanesinde, bir incecik su şırıltısında, zevkte, tebessümde hep senin parmak izlerini görerek hızlı hızlı okuyor ve yanımdakilere söylüyordum.

Fakat bunlara, bu güzelliklere doymadan sahifeler karşımda dönüyor, bütün telâşıma rağmen, zahmette, meşakkatte, göz yaşında ıztırapta gene senin dehâna ve hünerine şahit oluyordum. İşte böylece de gece demiyor, gündüz demiyor, önüme ne gelirse okuyor, okuyordum.

Nihayet yorgunluğuma acımış mıydın, neydi? Karşıma gelip gene bana dedin ki:

— Kâinat kitabını okumak uzun sürer; kendi kitabını oku!.

Bu, o büyük kitabın hülâsası idi; onda da güzelliklerden çirkinliklerden, zevklerden ye acılardan izler, eserler, görünüşler vardı. Belki hakikaten bu, ötekinden küçüktü; ancak kâinat kitabına sığmayan büyüklükler buna sığmıştı.

Şaşırmıştım. Ben bunu, bu karmakarışık, sökülmez, ezberlenmez çetin kitabı nasıl okurum, diye düşünürken, gene karşıma geldin ve:

— Kendi kitabını okumak uzun sürer, beni oku! dedin.

— Seni mi, Devletlim? Acaba bu cihanda seni okumuş kim vardır ki ben bu bahtiyarların arasında sayılayım? Benden bir olmazı istemekle, beyhude didinip tebah olduğumu mu istiyorsun? diye haykırdım..

O zaman tekrar yanıma geldin. Hayır, hayır., yanıma gelmek de ne demek? Gözüm oldun, dilim oldun, tenimdeki canım oldun ve bunları, benim yerime kendin okudun.

Yusufcuk, Samiha Ayverdi (Sayfa 5)Yusufcuk, Samiha Ayverdi (Sayfa 5)

Rabbim, sanırlar mı ki, bir âşinâya, bir dosta gülümseyen dudaklarım, bir zevkin, bir meclisin dağdağasına iştirak eden hislerim, orada bunlarla alış veriştedir? Hayır. Alışımın verişimin kiminle olduğunu bilirsin. Senden başkasına bildiremeyeceğim için de susarım işte. Ama adımı, konuşmaza çıkarmışlarmış; ne olacak? İsteyen istediğini söylesin. Zâten ismi senin isminle anılan kim vardır ki, bu dünya onun efsâne bulutlarının bilinmezliklerine karıştırmış olmasın...

Yusufcuk, Samiha Ayverdi (Sayfa 77)Yusufcuk, Samiha Ayverdi (Sayfa 77)
4 /