Okuduğum en güzel aşkı anlatan kitaptı desem abartmış olmam. Bilinmeyen kadın hiçbir beklenti, kendine dair herhangi bir istekde olmadan öyle bir aşkla sevmiş ki adamı.. Çok çok etkilendim, mutlaka yeniden okuyacağım kitaplar arasında..
İlk dəfə bu əsərdən sonra düşünmüşdüm ki, bir kişi bir qadının duyğularını (həm də beləsinə incə, həssas və ifadə edilməsi çox çətin olan) necə də ustaca işləyə bilər?!
Amma belə bir platonik sevgiyə əsl sevgi demək olarmı?