Sinek küçüktür ama mide bulandırır!Felsefe
Sinek...
Çift kanatlılar takımına dahil olan sineklerin yaklaşık 1 milyon türü var(Kara sinek var, at sineği var, var da var). Yani dünyada yaşayan insan sayısı gibi çok ama çok fazlalar. Bir o kadar da türe sahipler insanların kendilerini ırk ırk, topluluk topluluk böldükleri gibi...
Karasinekler arkalarını görebilirler. Kitapta muhafızlar, eski kralı anacak bir eyleme yöneldiklerinde sineklerden korkmaktadır. Neden? Her yerde bir ajan gibidirler çünkü. İnsanların gammazcılığının ne güzel bir tasviri!
Besin anlamında belirli bir tercihleri yok sineklerin. Boya, cila gibi maddelerin dışında bazı yaralar ve cesetler üzerinden de beslenirler. Görüldüğü gibi insanların midesinin genişliği, her türlü rezilliği kendilerine layık görebildikleri ve seçici olmayan ama ihtiyaçlarını gideren her şeyi kabullenebilmelerine güzel bir dokundurma...
Kitapta seks ayinlerine saplantılı insanlardan bahsedilirken sinekler üzerine yapılan bir araştırma sonucunda seksten mahrum bırakılan erkek meyve sineğinin kendini alkole verdiği bilinmekte. Ne kadar da tanıdık insanoğluna...
Dişleri yok! Tüketecekleri katı maddenin üzerine asitli bir kusmuk bıraktıktan sonra, bu asit katı gıdayı onların alabileceği şekilde etirip, sıvı bir hale getiriyorlar. Bu şekilde bunları da emerek besleniyorlar. Bazı kötü niyetli insan topluluklarının sömürmek istedikleri ulusların üzerine dedikodular, söylentiler, nifak yaratıcı fikirler sunmaları ve akabinde onları parçalayarak kendi çıkarlarına uygun ve savunmasız hale getirmeleri gibi...
“Eylemim özgürlüğümdür!” diyen Sartre, annesi Kraliçe Kltemnestra’nın sevgilisi Aigisthos tarafından katledilmiş kral Agamennon’un oğlu Orestes’in hem kendinin hem kardeşi Elektra’nın hem de en önemlisi halkının özgürlüğü uğruna canını feda etmesi, tacı ve krallığı devralmayı reddederek Tanrılar önünde özgürleşmesi muazzam bir seçim! Halk kendisine sunulan özgürlüğü gerçekten istememektedir. Aslında bu yönetimden, ezilmenin ve yaptıklarının pişmanlıklarının verdiği hazdan hoşnuttur. Tanrı Jüpiter ve Apollon’a taparak geçirdikleri ömürlerinde bir kez olsun dikkatlerini yeni bir düşünceye çevirmezler. Neden? Jüpiter’in dediği gibi bir kere dikkatleri dağılırsa Tanrılar kaybeder ve buna izin verilmemelidir. Yönetime hep bir katil gelecektir ve halk eski kralın yok edilişine dair bir nefretle intikam arzusuyla yanacaktır. Ta ki yeni kral onlara oyunlar sunana kadar. Bu döngü böyle sürüp gittikçe herkes sineklerle dolu pislik bir ortamda yaşamaya devam edecektir ses çıkarana “yabancı” muamelesi yapıp aşağılayarak! Bu yabancı onların tek kurtuluşu olsa bile elleriyle parçalarlar!
Tanrı Jüpiter ve Apollon, sistemin kurgulayıcıları, belki de emperyalizmin babaları sayılabilir. Sinekler bu düzenin ajanları, halk da oyunlarla, ritüellerle, evlerinde rahat etmeleri sağlanıp dışarıda boyun eğdirilmeleriyle eşdeğer insanlar olarak... Halk hep pişman olarak hissettirilir ki uyuşuk ve sakat kalmaya devam etsin.
Öğretmen, Antik Yunan öğretisini temsil ediyor sanırım. Çünkü bu ruhun etkisini görüyoruz Orestes’in üzerinde ve hayata bakışında. Orestes, bağlanacağı bir hayat amacı, bir aile ararken Elektra ile halkının özgürleşmesi fikrine kapılmakta. Sorumluluğunu alır özgürlüğünün ve bu uğurda Tanrı Jüpiter’in onu yolundan döndürme çabalarına rağmen dönmez yolundan. Çünkü tek tanrısı kendisidir onun ve başka bir güce boyun eğmez. Görür o büyük güçlerin kuklası haline getirildiğini insanın. Öldürdüğü ama bir yandan da zaten yaşamını sorgulayan kral Aigisthos da farkındadır bunun: “İnsanın ruhunda özgürlük patlamaya görsün, tanrılar hiçbir şey yapamaz artık ona. Çünkü bu bir insan işidir, onu özgür dolaştırmak ya da boğmak da başka insanlara, yalnız onlara düşer".
Ceza’dan sineklere dair güzel bir parçayla sonlandırayım bu incelemeyi.
open.spotify.com/track/2eTV7FlMe...
··
274 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.