Bazı eserler vardır hacmi göz korkutur ve “bu kitap biter mi acaba?” sorusunu sordurtur kendimize. Fakat başladığımız anda içine alır, akar gider ve nasıl bittiğini anlayamayız bile.
Açıkçası bu kitabı hacmi dolayısıyla (128 sayfa) çok çabuk bitiririm, bir kaç saatimi alır diye düşünürken daha ilk sayfalarda ne oluyor yahu dedim :) Resmen evdekilerle köşe kapmaca oynadık. Çok yoğun bir kitap ve kesinlikle sükunet içerisinde okunması şart.
Yazarın daha önce hiç kitabını okumamıştım ve bunun bir hata olduğunu düşünüyorum. Kitabı okumayı düşünenlere de küçük bir ikazda bulunmak istiyorum. Blanchot’nun ‘Yüceler Yücesi’ adlı eserinde “tarihin sonu” nu tartıştığını ve bu eserinde de aynı meseleyi ele almayı sürdürdüğünü kitabın sonuna gelince öğrendim, okuyacak arkadaşlar bunu dikkate alırsa daha sağlıklı bir okuma olacağını düşünüyorum.
Kitap az önce de söylediğim gibi yoğun ve düşüncelere dalmanıza sebebiyet veren türden. Özellikle felsefeye ilgisi olanlara öneririm.
“Blanchot’nun kurgusal eserlerinin dolayımsız açıklığı, okuru, metnin anlamının, metnin içinde ulaşılabilir olarak bulunduğu beklentisine yönlendirir,” diyor arka kapakta.
Sık sık şu uyarıyı duyardım: “Olduğun bu yerde, doğru olduğuna inandığın bir davranışın çok daha saf kaygısıyla, belki de haksız yere, doğru bir olumlamayla tüm ilişkini kaybetmiş bir halde, daha fazla doğrulukla davranmalısın. Belki bakamadığın şeyi sahtekârlık olarak adlandırdığın bir orta yerdesin sadece. Belki hâlâ yüzeydesin ve çok daha aşağılara inmen gerekir, ama bu ... gerektirir, ... ister” —“Hayır, ... gerekli kılmayın benim için ..., benden istemeyin...” (s.53)
Ve metnin anlamına ulaşmak ve bize ipucu bırakılan yerleri tamamlamak da biz okurlara düşüyor. Keyifli okumalar...
·
559 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.