Kitabın ilk yüz sayfasını iteleyerek okudum ama sonrasında merakla, bir sonraki sayfaya geçme acelesiyle okudum. C. değil de Ali, Veli, Mert,Hüseyin olsaydı karakter onu hayatımdan birisiyle bağdaştırıp okuyabilirdim belki ama C. yi gerçekten gözümde canlandıramadım. O benim için kitapta vardı ama yoktu, onu kişi olarak kabullenmem biraz zor oldu.
C. ye hep kızarak okudum kitabı ta ki Ayşe'ye çocukluğunu anlatana kadar. C.nin kimseyle bağ kuramama nedeni annesini çok küçükken kaybetmiş olması ve babasının ona babalık yapmaması. Kadınlarla hiç bağ kurmadan birlikte olması, babasının kadınlarla alelade kurduğu ilişkiyi rol model alması. Kulağa olan hassasiyeti, kadın bacağına olan korkusu... Yani C.yi C. yapan her şeyin çocukluğunda yaşadığı travmalardan kaynaklandığını görebiliyorsunuz. Tabi daha sonra C. ye olan kızgınlığınız yerini merhamete bırakıyor.
C. sürekli kendine, ait hissedeceği birisini, bir yeri, bir nesneyi arıyor fakat bulamıyor. Eğer kendinizi ait hissedeceğiniz bir ailede yetişmemişseniz, sağ olup olmaması çok önemli değil, bu şekilde hayat rüzgarının önünde savrulmanız da kaçınılmaz oluyor.
Dünyaya geldiğinde iyiliğe, güzelliğe meyilli insan yaratılışının çocukluk dönemindeki yaşantılarla nasıl alt üst edilebiceğini bir kez daha gördüm.
·
3 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.