"Acı ve gözyaşı da bir hayattır!" (s.678)Edebiyat
Kitabın içindeki bu alıntı kitaptaki neredeyse bütün karakterlere sirayet etmiş. Zaten bu psikolojiden kurtulma savaşını verebilme mücadelesidir kitabın genelinde anlatılan... Dostoyevski'nin 700 sayfalık bu kitabı sadece insan psikolojisindeki gelgitleri anlatarak kendini herkese okutturmayı başarmış. Çok az kitap bunu başarabilir. Hem sadece psikolojik tahlil yapıp hem de bütün karakterleri, mekanları insanların gözünde canlandırtabilmek... İşte insan kitabı okurken bunu yapabiliyor ki bence kitabın başarısı buradan geliyor.
Kitap hakkındaki bütün iyi şeyler zaten diğer incelemelerde belirtilmiş. İnsan bu kadar övülen bir kitabı başka ne şekilde inceleyeceğini bilemiyor açıkçası.
Kitapları okumadan önce ne zaman yazıldıklarını her zaman öğrenmiş ve öyle başlamışımdır kitaplara. Suç ve Ceza 1866 yılında yayımlanmış. Ama bu günde o zamanda insanların dertleri ( ne kadar kültür farklı olsa da) değişmiyor. İşte bu her dönemde okunabilme başarısı da kitabın bir diğer başarısıdır.
Bir okur olarak bu kadar sevilen bir kitaba naçizane bir eleştiri yapma ihtiyacı duydum. Kitabı o kadar büyük bir beklentiyle okudum ki( kitabı daha önce çok küçük yaşlarda okuduğum için o okumayı saymıyorum)
-kitabın sonunda aceleci bir anlatım bulduğumda- kitabın sonu beni tatmin etmedi. Sindire sindire okuduğum bu muhteşem kitabın sonu aydınlıktı evet ama bu kadar gelişigüzel bağlanmamalıydı diye de içimden geçirmedim değil...
Not: Bazı kitapları herkes okumamalıdır diye düşünüyorum bu kitabı okuduktan sonra...(Çünkü anlatılan karakterin güzel ve etkileyici anlatılması Raskolnikov'un yaptıklarını ve iç dünyasını örnek almak demek değildir.)
İyi okumalar dilerim...
··
67 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.