Bu kitabı ilk okuduğumda tam olarak anlamamıştım. Yaşım küçükken okuduğum içindi belki de. Baştan sona Nuayme’nin ölüm felsefesi üzerine kurguladığı muhteşem romanı. En baştan söyleyeyim kitap ağır felsefe içiriyor. Romanı okurken kendinizi, Jeff Malpas’ın Robert Solomon’un ya da Martin Heidegger’in herhangi bir akademik dergide yayımlanan ölüm felsefesi üzerine yazılmış bir denemesini okuyor hissedebilirsiniz. Ama kesinlikle ölüm üzerine ve kaybettiğiniz güzellikler üzerine uzun uzadıya düşünmenize sebep olacaktır. Kendi kendinize sorduğunuz sorular, sorguladığınız varsayımlar olacaktır. Mesela ölümün doğallığı ondan duyduğumuz korkuyu alt etmemize neden yardımcı olmuyor? Ölüm; neye karşılık ödenen bir borçtur? Bize verilen hayata karşılık mı? Belki de ölüm çaresizliktir insanoğlu için. Yok oluşu durduramamanın, geride kalan pişmanlıkların, keşkelerin ağırlığını üzerimizde hissetmenin isyanıdır belki de o ölüm ritüelleri. Ama hakkını vererek yaşayanlar, ölümü de sükunetle karşılayacaklardır. Bu dünyaya sadece bir kere yaşayacağız ve bunun hakkını vermek, insanın sadece bir kere yaşayacağı bu ömrü gönlündeki amaçları ile birlikte, ölmeden önce umutlarına eriştiği bir hayatı yaşamasıdır️
Herkese iyi okumalar
·
212 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.