Bazen seni sıkan bağlardan kurtulup kaçmak istersin ve gözünü karartır kaçarsın, kendini 'bağlarını yeniden bağlanmak uğruna koparan biri gibi değil de pervasız bir aşık olarak' görürsün. Ancak zaman geçtikçe vicdanının girer devreye, gerçek mutluluktan cehenneme geri dönersin, gölge adam olmaya razı gelirsin çünkü bağların vardır ne kadar istersen iste koparamazsın. Ama belki de bu büyük bir hatadır. 'İnsanları öldürecek ya da onları daimi olarak parçalayacak, içlerinde derin bir yara açacak şekilde davrandıysan, geri adım atmamalısın, suç yarım bırakılmamalı'. Eğer yarım bırakırsan bir sabah darmadağın bulduğun bir evde birbirinden gizlenen hayatların ve duyguların kalıntılarında eski fotoğrafları, geçmişi, pişmanlıkları ve kediyi ararsın. Neredesin Labes? "Yıkım"