-spoiler içerir-
Kitap kesinlikle muazzam bir kitaptır fakat ben burada konusundan bahsedip okuyun vesaire demeyeceğim, etkilendiğin kısımlardan bahsedeceğim.
-Nehludov'un köylülerin yaşamını bu kadar umursaması ve onlara acımasını okuduktan sonra kendime şöyle bir soru yönelttim. "Acaba bunları bu zamana kadar anlamadığım için bende mi sorun var?"
-Kitapta Üçüncü Bölümün 6. Kısmı kısa ama öz denilebilecek etkileyici bir hikaye anlatmakta. Bu beş sayfalık kısımdan ayrı bir roman çıkacağına eminim.
-İkinci Bölümün 41. kısmında trendeki yolcu bir ihtiyardan bahsedilmekte. Tolstoy karakterin dış görünüşünü detaysız bir şekilde betimlemiş fakat okumamla ihtiyarın dış görünüşünü tamamen Tolstoy'un kendisi gibi hayal ettim. Özellikle de Nehludov ve ihtiyar konuşurken o kadar keyiflendim ki.
-Üçüncü Bölümün 21. kısmında başka bir ihtiyar adam ile tanışır Nehludov. Bu adamın şöyle sözleri vardır ki böyle birisi şu an aramızda acaba var mı dedirtmektedir. İhtiyarın Nehludov'a söylediği söz ise şudur.
"'Adın ne?' diyorlar. Kendime bir ad takacağımı sanıyorlar. Oysa ben hiçbir adı kabul etmiyorum. Her şeyi bıraktım; ne adım, ne dinim ne de vatanım var. Bir başımayım. Adım mı? İnsan. 'Kaç yaşındasın ihtiyar?' Saymıyorum, diye yanıt veriyorum; zaten ne diye sayayım, çünkü ben her zaman vardım, vardım ve var olacağım."
-Kitabın sonunda Nehludov herkesin İncil'e göre eğitilirse hayatın ne kadar iyi olacağını düşünür. Kitabı bitirdikten sonra ben de acaba herkes Kur'an-ı Kerim'e göre yaşasa nasıl bir dünya olurdu acaba diye sordum kendime.
·
20 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.