Huh !
Bir kadın çıkmış, bunca zaman sorgulayıp durduğum birçok şeyi bir kitapta toplamış. Bu kitabı hem anne hem çocuk hem de öğretmen olarak okudum. Kimi zaman kendimi kimi zaman ailemi kimi zaman da öğretmenliğimi sorguladım. Kabul ettim , hak verdim...
Dikkatli bir anne olduğumu düşünürken "iyiliği için" kalıbını kullanarak koyduğum bazı sınırların kızıma değil çocukluğumdaki minik Ceren'e olduğunu anladığım anda anneliğimde her şey değişti belki de ! Daha rahat daha özgür bir anne oluverdim birden. Üzerimdeki bir yük kalkıverdi sanki. Sonuç mu ? Bizim evimizde herkes çok daha mutlu. Her anne mutlaka okumalı.
İyi bir ailede yetiştiğimi her fırsatta ifade ederim ama burukluklarımla da cebelleşip duruyordum. Bu kitapla aynı anda Kurtlarla Koşan Kadınlar'ı da okuyorum ve iki kitap birbirini tamamladı ve bende birşeyler değişti. Çoğu zaman iyilerdi bunun için aileme teşekkür ederim ancak hatalar da yaptılar. Anneme yaptığın yanlıştı diyebilmek ,kutsal anne kalıbını kırabilmek bütün o cebelleşmemi bitirdi. Belki de kızıma ilerde sorun yaratabilecek bazı çatlakları tamir etti. Hatalıydın sen de hata yaptın diyebilmek! Bu özgürlüğü elime alabilmek ve yüzleşmek herkesin yapması gereken bir başarı . Her çocuk mutlaka okumalı.
Hep sevilen bir öğretmen oldum. Çocuklara karşı anlayışlı ama araya ince bir mesafeyi her zaman koyan. Bu kitap, bu mesafeyi sorgulattı bana? Kalıplaşmış saygı takıntısıydı bunu bana yaptıran. Şimdi o set yok aramızda ve son bir haftada dertleştiğim ve öğretmenim çok rahatladım diyen çocuklarım oldu. Küçük yüreklerine bu kadar büyük gelen sorunları bastırmaya zorladığımız çocukları bir nebze olsun rahatlamış görmek , bu mutluluk paha biçilemez bence. Hep böyle konuşabilir miyiz? Sorusunu o kadar fazla çocuktan duydum ki , neden diye sormadan edemedim , neden gerçekten dinlemiyoruz bu çocukları. Neden hep mesafe koymuşum hep bir üsten bakma ben öğretmenim zorlamaları. Her öğretmen mutlaka okumalı ...
·
16 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.