9/10
·192 syf.··
2019 13. kitabı
C. bir yaşındayken hayatın ilk talihsizliğiyle karşılaşır, annesini kaybeder lakin teyzesinin şefkatli kollarında büyüyerek tutunur hayata, sarar yarasını. C. nin babası ise oğlunun içindeki tüm boşluk bir yana yalnızca cebini doldurmakla yetinir. Babasının tüm sevgi ve ilgisi kadınlaradır, evdeki hizmetçilere ve diğer kadınlara. C. için bu ilk zamanlar çok yaralayıcı değildir, babasının bıyıklarını burup evdeki kadınlara uyguladığı taciz güçlü bir nefret uyandırsa da bununla başa çıkabiliyordur. Teyzesi vardır, onun güzel gözleri ve sıcacık kolları. Bıyıksız olacaktır büyüyünce kadınların bacaklarına ise asla bakmayacaktır. Teyzesi vardır, bir tutamağı. Sonra o ikinci talihsiz gün gelir, teyzesinin babasının metresi olduğunu öğrendiği gün. Bir anne sembolünün de öldüğü gündür o gün , işte şimdi yapayalnız kalmıştır hayatta, tutamaksız. İşte tüm bu yaşananlar cepleri dolu lakin içerisinde ki kocaman boşlukla sokaklara salar C. yi. Aramaya. Bir kadını, gerçek sevgiyi aradığını söyler. Oysa aradığı bir annedir, bir teyzedir ve belki de babası gibi dokunmak istediği bir çift bacaktır... Belki de dediği gibi yalnızca ''sevgi''dir. Hangisidir, bu C. nin sorusu, sorunu. Peki biz ne arayarak geçiriyoruz ömrümüzü, yoksa oldukça gülünç tutamaklara tutunup içimizde ki boşluklara sırtımızı mı dönüyoruz? Bu da bizim sorumuz, sorunumuz. ''Tutamak sorunu dedim. Dünyada hepimiz sallantılı, korkuluksuz bir köprüde yürür gibiyiz. Tutunacak bir şey olmadı mı insan yuvarlanır. Tramvaylardaki tutamaklar gibi. Uzanır tutunurlar. Kimi zenginliğine tutunur; kimi müdürlüğüne; kimi işine, sanatına. Çocuklarına tutunanlar vardır. Herkes kendi tutamağının en iyi, en yüksek olduğuna inanır. Gülünçlüğünü fark etmez. Kağızman köylerinden birinde bir çift öküzüne tutunan bir adam tanıdım. Öküzleri besiliydi, pırıl pırıldı. Herkesin, - Veli ağanın öküzleri gibi öküz yoktur, demesini isterdi. Daha gülünçleri de vardır Ben, toplumdaki değerlerin ikiyüzlülüğünü, sahteliğini, gülünçlüğünü göreli beri, gülünç olmayan tek tutamağı arıyorum: Gerçek sevgiyi! Bir kadın. Birbirimize yeteceğimiz, benimle birlik düşünen, duyan, seven bir kadın! '' sy.183
Aylak AdamYusuf Atılgan · Can Yayınları · 201971,1bin okunma
·
1 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.