Kitap boyunca Oblomov’a kızdım sinirlendim öfkelendim. Üzerine ölü toprağı serpilmişti sanki öyle kayıtsız yaşama, gerçek bir nihillist, aşık oldu ay hadi inşallah olacak bişeyler derken onu da en yakın dostuna kaptırdı, ah be Oblomov bir hiç olarak gidişine çok içerlerdi gönlüm, ağladım..
·
16 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.