İlk söyleyebileceğim şey Yusuf Atılgan'ın yazım dili oldukça farklı. Basit dille anlatılan bir hikaye bekliyorsanız beklentinizi karşılayacak bir kitap değil. Sindire sindire ve sabırla okunması gereken bir eser. Ne anlatıyor bu kitap derken bir anda bu işin sonu nereye varacak derken buldum kendimi. Bay C.'nin çocukluk travmalarına tepki olarak bu halde olduğunu oldukça geç kavrıyorsunuz. Toplum tarafından anlaşılamayan tam olarak aylak, mirasyedi biri olarak görülen bay C., çocukluğunda yaşadıklarını atlatamamış onu hayata bağlayacak onun diliyle tutamaç bulamamış ama aramaktan da vazgeçmemiş bir karakter.
Zaman zaman yolda yürürken rastgele bir insan seçip onun neler yaşamış olabileceğini nasıl bir hayatı olduğunu tahmin etmeye çalışırdım. Bay C.'nin de benim gibi bir huyu olduğunu fark ettiğimde kendimi ona daha da yakın hissettim. Bence bay C. bir aylaktan ziyade duygularının altında ezilmiş ve toplumdaki diğer insanlar gibi gözünü kapatıp hayatı akışına bırakamadığı için gelişi güzel yaşayamayan biri.
Yani onun aylaklığı maddi dünyada manevi dünyasında değil.
·
1 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.